( 10 ) - ب : و عبد اللّه منازل ابو محمد . د :
« و عبد اللّه » ندارد .
( 11 ) - ب : به زور درآيدى فضيحت . د : هركه درين علم و درين كار به زور درآيد او فضيحت .
( 12 ) - الف ، د : به ضعف درآيد قوى شود .
ب : درآيدى قوى شود .
( 13 ) - ب ، د : به نياز و خدمت .
( 14 ) - د : « و قوت » ندارد .
( 15 ) - ب : گفت اضطرارست . د : ترا در آن اختيار .
( 16 ) - د : و هم وى گفته .
( 17 ) - الف : هم وى گفت كه هر درويشى كه آن نه ترا ضرورت بود ترا . ب :
هر درويشى كه ترا به ضرورت بود ترا .
د : هر درويشى كه ترا ضرورت .
( 18 ) - ب : درو كه ذل سؤال و ذل كسب و ذل رد . د : هيچچيز نيست .
( 19 ) - ب : حق تعالى در جوانى فروگدارد وى را در پيرى فروگدارند . ج : هركه حق اللّه تعالى در جوانى . د : هركه حق اللّه تعالى در جوانى فروگذارد اللّه وى را در پيرى فروگذارد و يارى ندهد .
( 20 ) - الف ، د : ابن باكو گفت .
( 21 ) - ب : استجلاب الطاعات . ج : استجلاء الطاعات .
( 22 ) - د : « كه » ندارد .
( 23 ) - الف : بىكار و هركه .
( 24 ) - ب ، ج ، د : اين دومى برد .
( 25 ) - د : به خواب ديد گفت .
( 26 ) - ب : بخشودن بر خلق كه با خلق خالى بى . ج : براثر او برفتم و گفتم يا رسول اللّه من با كدام قوم . د : برفتم و گفتم يا رسول اللّه بيفزاى گفت خشنود بىبر خلق كه با حق بى .
( 27 ) - ب ، د : عبد اللّه نيازانى .
( 28 ) - ب : « من » ندارد .
( 29 ) - ج : « گفت » ندارد .
( 30 ) - الف : به آن قوم كه . د : با قوم كه مهمان شوند .
( 31 ) - د : كه مهمان كنند .
( 32 ) - د : در حاشيه : شيخ الاسلام گفت :
فراق كوهها را هامون كند ، هامون را جيحون كند ، جيحون را خون كند ، بنگر كه آدمى ضعيف را چون كند .
بستهء وى بدرودهء مهرست نام بر ميكائيل كشته و شكست نام بر عزرائيل انگيخته . عنايت است نام بر اسرافيل .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 461
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص٤٦١