( 147 ) - د : + ابراهيم .
( 148 ) - ج ، د : قبر .
( 149 ) - د : « الى آخرها » ندارد .
( 150 ) - الف : مه .
( 151 ) - د : آنكه .
( 152 ) - د : « آن » ندارد .
( 153 ) - ب : + بر سر كشيد و .
( 154 ) - ب ، ج ، د : بانگ .
( 155 ) - الف ، د : رفت .
( 156 ) - الف جشى .
( 157 ) - د : « مى » ندارد .
( 158 ) - د : ندارد .
( 159 ) - ب : + مصرى .
( 160 ) - ج ، د : به .
( 161 ) - الف : و مىگويد ، ب : و مىگويد كه ، د : ندارد .
( 162 ) - ب : وقتى ، د : روزى گفت .
( 163 ) - ب ، د : شورى .
( 164 ) - ب : گفت مرا .
( 165 ) - الف : با او .
( 166 ) - ب : و بانگ .
( 167 ) - الف : باز به هوش . ج ، د : باهوش .
( 168 ) - ج : شده . د : شدى .
( 169 ) - الف : آمد .
( 170 ) - ج : قدس اللّه سره .
( 171 ) - الف : ندارد .
( 172 ) - ب ، د : جا .
( 173 ) - الف ، ب ، د : يابد ج : ياودو .
( 174 ) - الف : او در .
( 175 ) - ب ، د : آيد .
( 176 ) - ب ، د : آيد .
( 177 ) - الف ، ج ، د : يگانگان . ب ، د : آيد :
( 178 ) - الف : وقتى كه با كسى بضاعت .
( 179 ) - ب ، ج ، د : او .
( 180 ) - ج ، د : وى .
( 181 ) - ج + نظم .
( 182 ) - د : لا فرج .
( 183 ) - د : معامى .
( 184 ) - ب : مغبرتى ، ج : مغربى .
( 185 ) - ب : « له » ندارد .
( 186 ) - ب : الآيات و انت .
( 187 ) - ب : برجب غريب ، د : ما برحت .
( 188 ) - ب : سنقرى .
( 189 ) - ج : عليه و على نبينا .
( 190 ) - ب : « در استاد » ندارد . ج : در ايستاد ، د : باران باريدن گرفت .
( 191 ) - الف : مىگشت ، ب : ندارد .
( 192 ) - الف : نرو بودى و در حاشيه : روا نداشتى . ب ، د : روا نبودى .
( 193 ) - ب : شباروزى ، د : شبانهروزى .
( 194 ) - الف : يكجائى ، ب : به يك جا .
( 195 ) - الف ، ب : و .
( 196 ) - ب : مىگشتى .
( 197 ) - ب ، ج ، د : « آن شب » ندارد .
( 198 ) - ج : پوششى رود ، د : رود .
( 199 ) - ب ، ج : مىرفت . د : مىباريد .
( 200 ) - الف : به آنجا كرد . د : بدانجا نهاد .
( 201 ) - ب : برگدشت .
( 202 ) - ب : روى به كوه نهاد و بر كوه مىرفت پاى او به زير مىافتاد بنگريست .
ج ، د : نهاد و به كوه .
( 203 ) - الف ، ب : كن .
( 204 ) - ج : شير .
( 205 ) - ب : « آن » ندارد .
( 206 ) - ج ، د : و گفت .
( 207 ) - الف ، ج ، د : + همه وطن .
( 208 ) - ج ، د : « و وطن » ندارد .
( 209 ) - د : و مرا وطن و ماوى .
( 210 ) - ج ، د : و گفت .
( 211 ) - ب ، ج : سلام مىكند مىگويد ، د :
اللّه مى سلام كند .
( 212 ) - ب : آن را كه وطن و ماوى من بوم او را ماوى نبود جز زمن . ج : وى را ماوى نبود جز من د : ماوى و وطن وى جز من نبود .
( 213 ) - ج ، د : + لنفسه .
( 214 ) - ب : الى آخر قصه .
( 215 ) - ب : وجدك .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 29
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص٢٩