از اباصلت هروى منقول است از دعبل خزاعى شنيدم هنگامى كه در محضر امام
رضا ( عليه السلام ) قصيده ام را خواندم و به اين ابيات رسيدم كه :
خروج امام ، لامحالة خارج * يقوم على اسم الله ، والبركات
يميز فينا كل حق و باطل * و يجزى على النعماء والنقمات
امام رضا ( عليه السلام ) با شنيدن اين دو بيت به شدت گريستند سپس متوجه من شدند و
فرمودند : اى خزاعى در اين دو بيت ، روح القدس با زبان تو سخن گفته است ، آيا مى دانى
اين امام كيست ؟ و چه زمانى قيام خواهد نمود ؟
گفتم : نه ، نمى دانم ولى اى سرور من ! شنيده ام كه امامى از شما ظهور خواهد نمود كه
روى زمين را با عدل و قسط پر خواهد نمود پس از آن كه از جور و ظلم پر شده باشد پس
امام توضيح دادند :
امام پس از من محمد پسرم و از محمد پسرش على و پس از على پسرش حسن و پس
از حسن ، پسرش حجت قائم منتظر مى باشد و اگر از دنيا روزى باقى نماند خداوند متعال
آن روز را طولانى خواهد نمود تا آن كه او ظهور نمايد و روى زمين را با عدل و داد پر نمايد
آنچنان كه از ظلم و ستم پر گرديده است .
3 . شافعى :
محمد بن ادريس شافعى ، كه در سال 150 ديده به جهان گشوده و در سال 204 ديده
از جهان بربسته است فهم خود را از آيه در قالب شعر ريخته و با احساسات پاك خود ،
درباره فريضهء مودت اهل بيت ( عليه السلام ) چنين مى گويد :
يا اهل بيت رسول الله حبكم * فرض من الله ، في القرآن أنزله
كفاكم من عظيم القدر إنكم * من لم يصل عليكم ، لاصلاه له ( 1 )
هامش
1 . شرح مواهب ، نگارش زرقانى ، ج 7 ، ص 7 والصواعق ، تأليف ابن حجر ، ص 87 ومشارق
الانوار ، ص 88 ، حمزاوى مالكى و " الأتحاف يحب الأشراف " ، ص 29 ، بشراوى و " اسعاف
الراغبين " ، ص 119 .