ملكوتى ، فاصله دندان ها گشاد و كتفهايش باز و گسترده ، بدنش لاغر و باريك بود و به
نحوى در هاله اى از ابهت و جلال قرار داشت كه فروغ روحانيت و جلوهء معنويت از سيماى
بهشتى او نمودار و تابان بود " .
تلاوت آيات قرآن او با آن زمزمههاى حزين و آواى دلربا ، براى اهل نظر جهانى از لطف و
صفا مى آفريد كه هم لذتبخش بود و هم انسان ساز . هميشه زير لباس خود پارچه اى از
پشم خشن مى پوشيد ولى لباس روئين او گرانبها و فاخر بود . او هميشه توصيه مى كرد كه
لباس تميز و زيبا بپوشيد و قناعت در لباس را روا نمى شمرد و مى فرمود : " جد بزرگوارم
على بن الحسين ( عليه السلام ) هميشه لباس فاخر مى پوشيد كه گاهى قيمت آن از پانصد درهم هم
بالاتر بود و عباى گرانبهائى داشت كه معمولا به پنجاه دينار ابتياع مى فرمود سپس در
تعقيب توصيه ى خود اين آيه را تلاوت مى فرمود : " قل من حرم زينة الله التى أخرج
لعباده والطيبات من الرزق " . ( 1 )
" بگو كى و كدام آئين ، لباسهاى زيبا و غذاهاى گوارا و مطبوع را بر مردم حرام
كرده است ؟ " ( 2 )
القاب امام
لقب و كنيه در زبان عربى نمايانگر نحوهء پذيرش جامعه و طرز تلقى آن از فرد مى باشد و
هويت شخصى او را در زندگى روشن مى سازد ، و تقريبا يك نوع تاريخ و سرگذشت
متحركى است كه از شخص ، ثابت مى ماند از اين رو گاهى يك فرد به تناسب شئون و
خدمات و فعاليتها يا خصائص و ويژگىهاى خود داراى عناوين والقاب متعددى
مى گردد . از اين رو قهرمان گفتار ما نيز داراى چند لقب افتخار آميز و انسانى مى باشد :
1 . ابوالحسن اول :
البته اين سه كنيهء زير نيز در موارد نادر بر او اطلاق مى شد : ابو ابراهيم ، ابو على ،
هامش
1 . سوره اعراف ، آيه 32 .
2 . المجالس السنيه ، ج 2 ، ص 523 و ديگر منابع مربوط .