مردم براى بهره بردارى از آن نعمتها ، نيكان و صالحان و مؤمنان هستند ، نه فاسقان و
بدكاران ، مسلمانان هستند نه كافران ، تو چه چيز در من عيب شمردى ؟ به خدا قسم من
در عين اينكه مى بينى از نعمتها و موهبتهاى الهى استفاده مى كنم ، از زمانى كه به رشد
و بلوغ رسيده ام ، شب و روزى بر من نمى گذرد ، مگر آنكه مراقب هستم اگر حقى در مالم
پيدا شود ، فورا آن را به موردش برسانم و حقوق الهى كه در اموال من قرار گرفته است ،
به مصارف آن بپردازم . . . " .
سفيان نتوانست جواب منطق امام را بدهد . سرافكنده و شكست خورده بيرون رفت و
به ياران و هم مسلكان خود پيوست و ماجرا را تعريف كرد . آنها تصميم گرفتند كه
دسته جمعى بيايند و با امام مباحثه كنند . جمعى به اتفاق آمدند و گفتند : " رفيق ما
نتوانست خوب دلايل خودش را ذكر كند . اكنون ما آمده ايم با دلايل روشن خود ، تو را
محكوم سازيم . . . " .
امام : دليلهاى شما چيست ؟ بيان كنيد .
جمعيت : دليلهاى ما از قرآن است .
امام : چه دليلى بهتر از قرآن ، بيان كنيد ، آماده شنيدن آنها هستم .
جمعيت : ما دو آيه از قرآن را بر مدعاى خودمان و درستى مسلك مان كه اتخاذ
كرده ايم مى آوريم و همين ما را كافى است . خداوند در قرآن كريم در يك جا گروهى از
صحابه را اينطور ستايش مىكند " در عين اينكه خودشان در تنگدستى و زحمتند ،
ديگران را بر خويش مقدم مى دارند . كسانى كه از صفت بخل در امان بمانند ،
آنهايند رستگاران " . ( 1 )
در جاى ديگر قرآن مى فرمايد : " در عين اينكه به غذا احتياج و علاقه دارند ، آن را به
فقير و يتيم و اسير مىخورانند " . ( 2 )
هامش
1 . * ( والذين تبوؤ الدار والايمان من قبلهم يحبون من هاجر اليهم ولايجدون في صدورهم حاجة
مما أوتو ويؤثرون على أنفسهم ولو كان بهم خصاصة و من يوق شح نفسه فاولئك هم المفلحون ) *
سوره ء حشر ، آيهء 9 .
2 . * ( ويطعمون الطعام على حبه مسكينا ويتيما وأسيرا ) * سوره ء دهر ، آيهء 8 .