درس آموزى به نمونههايى از كردارها و اعمال آن بزرگوار اشارتى مى رود تا در زندگى
فردى و اجتماعى مسلمانان و پيروان او ، مورد استفاده و بهره گيرى قرار گيرد .
آوازه ء او به فضل و دانش مذهبى بسيار بزرگ و بزرگتر بود . شايد قديم ترين مرجع
تاريخى كه او را به عنوان محترم ترين و معتبرترين فرد زمان تصوير مىكند و از او
به صورت كسى كه فضل و دانش عميق دارد ياد مىكند ، تاريخ يعقوبى باشد او مى گويد
دانشمندان زمان وقتى سخنى از آن حضرت روايت مى كردند اظهار مى داشتند كه عالم
فاضلى به ما اطلاع داد . . . . ( 1 )
امام ( عليه السلام ) و نصرانى تشنه
روزى او راه پر شن و كوير مكه و مدينه را طى مى كرد " مصادف " غلام او نيز همراهش
بود در بين راه چشمش به مردى افتاد كه خود را روى تنهء درختى انداخته بود و وضعش
عادى نبود امام به مصادف فرمود :
" به طرف اين مرد برويم نكند تشنه باشد و از تشنگى به اين وضع افتاده باشد ؟
نزديك او رسيدند امام از او پرسيدند : تشنه هستى ؟ بله .
مصادف به دستور امام پايين آمد و به آن مرد آب داد اما از قيافه و لباس و شكل او
معلوم گشت كه مسلمان نيست و پيرو آئين مسيحيت است پس از آنكه امام و مصادف از
او دور شدند مصادف از امام ( عليه السلام ) سوال كرد آيا صدقه دادن به نصارى جائز است ؟
امام ( عليه السلام ) در پاسخ فرمودند : در موضع ضرورت ، در چنين حالى ، آرى . . . " . ( 2 )
عدم پذيرش قيادت سياسى
در مورد عدم اجابت دعوت زيد و ديگر قيام كنندگان علوى كه بارها پيش آمده بود كه
رهبرى قيام را بپذيرند به نظر مى رسيد كه امام صادق ( عليه السلام ) آن صرافت و صداقت و آن
همفكرى و هم رأيى كافى را در آنان مشاهده نكرده است و با روش آنان كاملا موافق
نبوده است . و خط فكرى آنها مورد پسند و تأييد كامل پيشواى معصوم ما قرار نگرفته
هامش
1 . يعقوبى ج 2 ، ص 381 .
2 . استاد مطهرى ، داستان راستان ج 2 ، ص 85 ، به نقل از : وسائل الشيعه ، ج 2 ، ص 50 .