راهى نيست . ( 1 )
در مروج الذهب آمده است : امام صادق ( عليه السلام ) ده سال گذشته از خلافت منصور به سال
148 درگذشت و در بقيع در جوار پدر و جد بزرگش و مادر عاليقدرش فاطمه و عمويش
حسن بن على مدفون گرديد . و روى قبر آنان مرمرى قرار گرفته بود كه بر روى آن چنين
حك گرديده بود :
" بسم الله الرحمن الرحيم . الحمدلله مبيد الامم ومحيى الرمم . هذا قبر
فاطمة بنت رسول الله سيدة نساء العالمين و قبر الحسن بن على وعلى بن
الحسين بن على بن ابيطالب ، محمد بن على بن الحسين و جعفر بن
محمد ( عليه السلام ) " .
" به نام خداوند بخشنده و بخشايشگر "
حمد و ستايش مخصوص خدائى است كه از ميان برنده ء ملل و زنده كنندهء
استخوانهاى پوسيده و از ميان رفته است . اين قبر فاطمه دختر پيامبر بزرگ
بانوى جهان ، و قبر حسن فرزند على فرزند ابيطالب وعلى بن الحسين ( امام
زين العابدين ) ، و محمد بن على بن الحسين ( امام باقر ) و جعفر فرزند
محمد ( عليه السلام ) ( امام صادق ) مى باشد .
رثاى آن بزرگوار
درگذشت امام موجى از تأثر واندوه را در ميان مخلصان و علاقمندان امام برانگيخت
و جهان علم و ادب و دنياى معنويت و فضيلت را سوگوار ساخت . يكى از شاگردان او به نام
" ابو بريد عجلى " در رثاى او گفت :
" مردم به راحتى و آسانى او را به سوى قبرستان بقيع حمل كردند آيا اطلاع دارند كه
چه شخصيتى را به سوى خاك حمل مى كنند و با دستان خويش ، خاك را روى قبر او
مى ريزند " . اى كاش اين خاك را بر سر خويش مى ريختند كه چنين ضايعه ى بزرگ علمى
هامش
1 . سيرة الأئمة الاثنى عشر ، ج 2 ، ص 301 .