" اللهم وصل و سلم على الإمام الرابع ، أبي الائمة بادخ النهمة ، شامخ الهمة ، كاشف
الغمة ، دافع الملمة ، المنافح عند الامور المهمة الواقف ، في مواقف العبادة بالليالى
المدلهمة الشوكة مع المفاخر الجمة ، صاحب المناقب والمزايا الجمة ، صاحب العز
المنيع والمجد الرفيع المدفون ، مع عمه الحسن في البقيع " .
" بار خدايا درود و صلوات و سلامت را بر امام چهارم بفرست . آن پدر امامان كه صاحب
از همت بس بلند بود زيرا كه اصلا التفات به خلافت صورى نفرمود و عزم و همت خود را
مخصوص و مقصور بر عبادت و امور آخرت ، ساخت او زدايندهء غم از دلهاى مردم ، دفع
كنندهء بليات وشدائدى بود كه بر مردمان فرود آمده ، بود او دفع كننده غمهاى مردم بود .
[ و اين اشاره است بدانچه روايت كرده اند كه هر كس را در مدينه مشكلى روى مى نمود
آن حضرت در آن مشكل او را مساعدت مى نموده و دفع آن بلا از آن كس مى كرد ] .
آن حضرت در مواقف عبادت الهى ، در شبهاى بسيار تاريك مى ايستاد [ چنانچه
روايت كرده اند آن حضرت عابدترين اهل زمان خود بود و در شبانه روز هزار ركعت نماز
مى خواند و بعد از آن ، صحيفه اى را كه در آن حكايت عبادت حضرت أمير المؤمنين ( عليه السلام ) را
ثبت كرده بودند ، مى طلبيد و در آن نظر مى كرد و آن صحيفه را كنار مى گذاشت همچون
كسى كه ملول باشد از تقصير خود مى فرمود : " أنى لى بعبادة على " من چگونه مى توانم
عبادتى مثل عبادت على بجا آورم ] .
" طاوس يمانى " روايت كرده است كه حضرت امام زين العابدين ( عليه السلام ) شبى به حجرهء
كعبه درآمة ، پس نماز بسيار كرد و بعد از آن سجده طولانى كرد و روى بر خاك بماليد و
كف دستها به طرف آسمان برداشت شنيديم كه آهسته مى گفت : " عبيدك بفنائك ،
مسكينك بفنائك ، فقيرك بفنائك ، سائلك بفنائك " . " طاووس " گفت : من اين دعا را ياد
گرفتم و پس از آن ، هيچ گرفتارى بر من پيش نيامد جز آن كه اين دعا را خواندم و خداى
تعالى مرا از آن شدت رهائى بخشيد .
آن حضرت با وجود آن مفاخر نسبى و مكارم حسبى كه در ذات مبارك ايشان جمع
چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 753
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص٧٥٣