دور نگه دارم ، و ستمگر چندان به حريم من نزديك شده است كه بايد به گوشهء عبا ، او را از
خود برانم .
( اگر قمريان شب هنگام ، بر شاخسارها گريه و نالهء اندوه سر مىدهند ، من هر بامداد نيز
نالان و گريانم . پس از تو ، حزن واندوه چنان در جانم ريخته كه ديگر مايهء زندگى ام شده ،
و در سوگ تو سرشك غم ديگر زيب و زينت من گرديده است . چه باك ، كه سزاوار است آن
كس كه عطر مرقد محمد ( صلى الله عليه وآله ) را تنفس كرده است ، ديگر مشك و عنبر نبويد و اينها را به
چيزى نيانگارد ) .
على بن عيسى إربلى صاحب كشف الغمه اين چند بيت را نيز به آن بانو نسبت
داده است :
قد كان بعدك انباء وهنبئة * لو كنت شاهدها لم تكثر الخطب
انا فقدناك فقد الأرض وابلها * و اختل قومك لما غبت وانقلبوا
أبدت رجال النامحوى صدورهم * لما قضيت وحالت دونك الترب
ضاقت على بلادى بعدها رحبت * وسيم سبطاك خسفا فيه لى نصب
فليت قبلك كان الموت صادفنا * قوم تمنوا فأعطوا كلما طلبوا
تجهمتنا رجال واستخف بنا * مذغبت غبت عنا فنحن اليوم نغتصب ( 1 )
مضمون ترجمه فارسى سه شعر اخيريه به اين ترتيب است :
و شهرها و سرزمينها تنگ و تار گرديدند پس از آنكه وسيع و گشاد بودند و فرزندان و
نوادگان در رنج و تعب قرار گرفتند اى كاش مرگ قبل از تو با ما رو به رو مى گشت جمعى
آن را آرزو كردند و به خواست خود نائل آمدند ، جمعى از مردم به ما حمله ور شدند و در
حق ما استخفاف به خرج دادند از آن روزى كه تو رخ بركشيدى و امروز ما خود مغصوب
قرار داريم .
هامش
1 . إربلى ، كشف الغمة في معرفة الأئمة ، ج 2 ، ص 113 چاپ بيروت .