و عرض كرد : اى رسول خدا ، من و تمام اموالم در اختيار شما هستيم ، و اكنون بسيار
دوست تر مى داريم كه بر من منت گذاشته فاطمه زهرا ( عليه السلام ) را به منزل خود منتقل
سازيد . و بدينسان رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) فاطمه زهرا ( عليه السلام ) را به منزل ديگر حارثه كه در فاصلهء
نزديك ترى قرار داشت ، منتقل شد . ( 1 )
اين خبر با روايات ديگرى هم تأييد مىشود . چه ، در تعدادى از كتب حديث و تاريخ
ما آمده است كه پيامبر بزرگوار اسلام ( صلى الله عليه وآله ) ، در روز عروسى ، فاطمه ( عليه السلام ) را بر اشتر خويش
كه روى آن يك قطيفه قرار داده بودند ، سوار كرد و به سلمان دستور داد كه دهنهء جلوى
اشتر عروس را بگيرد و پيش ببرد .
اين حديث مى رساند كه بين خانهء پيامبر و خانهء داماد كه اكنون عروس جهان اسلام
به سوى آن روانه بود ، فاصلهء قابل توجهى وجود داشته است كه لازم بوده عروس بزرگوار
آن فاصله را در حال سوارى طى كند . و اگر نه فاصلهء چند قدمى راه جنب مسجد ، ديگر
نيازى به اشتر سوارى نداشت . مگر آن كه اشتر سوارى عروس خانم را جزء رسوم
و سنتهاى آن روز به حساب آوريم ، كه در اين مورد هم بايد گفت پيامبر بزرگوار اسلام
و آن شخصيت بزرگ سنت شكن ، عارى از اين گونه مسائل بود ، و اجراى چنين سنتهاى
بى فايده اى نه تنها برايش مطرح نبود . بلكه او براى شكستن چنين سنتها و رسوم
بى فائده برانگيخته شده بود .
تلاش در خانه ، براى آسايش خانواده
فاطمه زهرا ( عليه السلام ) نمونهء والاى يك زن خانه ، يك كد بانوى دلسوز و با تدبير و يك همسر
زحمتكش و تلاشگر بود كه زحمت و كوشش سخت و توانفرسايى را براى آسايش
خانواده اش تحمل مى كرد . آن بانوى بزرگ در منزل خود شخصا دستاس مى كرد ، يا
دستهاى تاول زده از همان آرد نان مى پخت ، تنور را خودش آماده مى كرد ، آب را
شخصا از چاه بيرون مى كشيد و خمير نان درست مى كرد ، و خلاصه تمام كارهاى سخت
خانه را كه در آن زمان به خاطر كمبود وسايل راحتى ، از عهده ء يك نفر خارج بود ، خود به
تنهايى بر عهده داشت و هرگز هم گلايه نمى كرد .
هامش
1 . طبقات ابن سعد ، ج 8 ص 14 .