( 24 ) تا اينكه چون من به رزق تو محتاج بودهام وهرگز از يارى وفضل تو بي نياز نبودهام ، براي من از فضل طعام وشراب ، غذايى قرار دادى وآن را در اندرون كنيز خودت ( مادر ) جاى دادى ودر جايگاه رحم أو به وديعت نهادى .
( 25 ) پروردگارا اگر در اين حالات مرا به توان خودم وا مىگذاشتى ومرا به قدرت خودم مضطر مىساختى ، قطعا نيرو وتوان از من سلب مىشد وتوانائى از من دور مىگشت .
( 26 ) پس تو مرا از ره احسان همانند يك نيكوكار مهربان ، غذا دادى واين كار را همچنان تا اين زمان كه هستم از باب كرم انجام مىدهى . من هرگز نيكى تو را از ياد نمىبرم ، وزيبائى رفتار تو در حق من هيچگاه اندك نمىشود . با اين همه ، اطمينان من به تو راسختر نمىشود كه خود را براي انجام آنچه نزد تو براي من پربهرهتر است مهيا سازم .
( 27 ) شيطان زمام مرا در سوء ظن وضعف يقين بدست گرفته ، واز بدى مجاورت شيطان با من وپيروى نفسم از وى به تو شكايت مىكنم واز سلطهء أو به دامن تو چنگ مىزنم .
( 28 ) وبه سوى تو ناله مىكنم كه راه رزق مرا آسان كنى . پس حمد وسپاس از آن توست در برابر نعمتهاى زيادى كه در ابتدأ به من عطا كردى ودر برابر سپاس وشكري كه به خاطر احسان وانعامت به من الهام فرمودى پس بر حضرت محمد صلّى اللّه عليه وآله وآل أو درود فرست ورزق را بر من آسان فرما ومرا در آنچه برايم مقدّر ساختهاى قانع كن ودر آنچه قسمت من قرار دادهاى راضىام گردان وآنچه از جسم وعمرم گذشته است را در راه طاعت خودت قرار ده كه تو بهترين روزى دهندگانى .
( 29 ) خدايا من به تو پناه مىآورم از آتشى كه آن را بر عاصيان سخت گرفتهاى وبه آن وعيد دادهاى كساني را كه روى از رضايت تو برتابند . واز آتشى كه نورش ، ظلمت است وآسانش ، دردناك ودورش ، نزديك است . واز آتشى كه بعضي شعلههاى آن ، ديگر شعلهها را مىبلعد وپارهاى بر پارهء ديگر حمله مىبرد .
( 30 ) واز آتشى كه استخوانها را پودر مىكند وبر أهل آتش ، نوشابهاى گداخته مىنوشاند . واز آتشى كه هرگز باقي نمىگذارد كساني را كه به سوى آن تضرع مىكنند ورحم نمىآورد بر كساني كه از آن طلب عطوفت دارند وقدرت ندارد كه تخفيفى قائل شود در حق كسى كه در آن خاشع است وتسليم آن شده است .
آتشى كه با ساكنان خود با دردناكترين آنچه دارد بر خورد مىكند يعنى با انتقام درد آور وابتلاء شديد .
صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — صفحة 153
مساهمون: الإمام زين العابدين ( ع )
ص١٥٣