( 21 ) خداوندا از ناداني خود از پيشگاهت عذر مىخواهم ودر بارهء كردار بدم از تو بخشش مىطلبم پس از روى احسان مرا در پناه رحمت خويش در آور واز راه تفضل لباس عافيت بر من بپوشان .
( 22 ) الهى واز هر چه مخالف خواست تو بوده يا از گردونهء محبت تو بيرون مىبرد از خاطراتى كه در قلبم گذشته ونگاههاى چشمم وگفتارهاى زبانم چنان توبهاى مىكنم كه هر يك از اندامم به سهم خود از كيفرت سالم ماند واز انتقام وقهري كه بيدادگران از آن مىهراسند أيمن گردد .
( 23 ) الهى بر تنهاييم در پيشگاهت وتپيدن قلبم از ترست ولرزهء اندامم از هيبتت رحم كن زيرا گناهانم - اى پروردگار من - مرا در جاى رسوايى وخوارى در پيشگاهت نشانده پس اگر سكوت كنم كسى از جانب من سخن نمىگويد واگر شفيع وميانجى بطلبم سزاوار شفاعت نيستم .
( 24 ) بار خدايا بر محمد وآلش درود فرست وبزرگواريت را در بارهء خطاهايم شفيع من فرما وگناهانم را با گذشت خود بر من ببخش وجزايم را از عقوبت خود قرار مده ودامان احسانت را بر من بگستر ومرا در پردهء عفوت بپوشان وبا من بسان نيرومندى رفتار كن كه بندهاى ذليل با زارى به درگاهش رفته وأو بر وى ترحم نموده يا بسان رفتار ثروتمندى رفتار كن كه فقيرى سر راهش نشسته وأو از وى دستگيرى نموده .
( 25 ) بار الها مرا از ( كيفر ) تو پناه دهندهاى نيست پس بايد عزّت توانائيت پناهم دهد وبراي من شفيعي به سوى تو نيست پس بايد فضل واحسان تو شفيعم شود وگناهانم مرا ترسانيده است ، پس بايد ( گذشتت ) مرا أيمن سازد .
( 26 ) پس آنچه بر زبان آوردم از روى ناداني به كردار زشتم ودر اثر فراموشى كارهاى بد گذشتهام نيست بلكه براي آن است كه آسمان تو وهر كه در آن است وزمين تو وهر كه بر روى آن است پشيمانى را كه براي تو آشكار كردم وتوبهاى را كه به سبب آن به تو پناه بردم بشنوند .
( 27 ) تا شايد برخى از آنان در سايهء رحمتت بر جايگاه بدم رحم كند يا بر پريشان حاليم بر من رقت آورد آنگاه دعايى به حال مىكند كه از دعاى خود من نزد تو به أجابت نزديكتر باشد يا شفاعتي نمايد كه از شفاعت خودم نزد تو استوارتر باشد ورهاييم از خشم تو ودستيابيم به خشنوديت در آن باشد .
صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — صفحة 145
مساهمون: الإمام زين العابدين ( ع )
ص١٤٥