( 4 ) واى آنكه ترس عبادت كنندگان به أو منتهى شود .
( 5 ) واى آنكه نهايت بيم پرهيزكاران أو است .
( 6 ) اين جايگاه كسى است كه بازيچهء دست گناهان قرار گرفته ومهارهاى خطاها أو را كشيدهاند وشيطان بر أو چيره گشته از اين جهت در اجراى امر تو كوتاهى ورزيده واز سر ناداني وغرور به آنچه از آن نهى كردى جامهء عمل پوشيده است .
( 7 ) مانند كسى كه به قدرت تو بر خود ناآگاه است ويا فضل واحسانت را در بارهء خويش انكار مىكند تا چون ديدهء هدايتش گشوده شود وابرهاى كورى از برابرش بر طرف گردد ، ستمهايى كه بر خود نموده بشمرد ودر أموري كه با خداى خود مخالفت كرده بينديشد آنگاه بزرگى گناهش را ببيند وبه عظمت مخالفتش پى ببرد .
( 8 ) پس در حالي كه دل به اميد تو بسته واز حضرتت شرمسار است به سوى تو رو آورده واز روى اطمينان به تو با شوق ورغبت متوجه تو شده واز روى يقين با طمع خود آهنگ تو نموده واز روى اخلاص با توشهء ترس قصد تو كرده در حالي كه جز تو به احدى طمع نداشته واز هيچ چيز غير تو نمىترسد .
( 9 ) پس در حضورت با حال زارى ايستاده وديدهاش را از روى فروتنى به زمين دوخته ودر برابر عزت تو با خوارى سر به زير افكنده واز سر فروتنى رازي را كه تو بهتر از أو بدان آگاهى برايت آشكار ساخته واز سر خشوع گناهان خود را كه حضرتت به شمار آنها آگاهترى بر شمرده واز مهلكهاى بزرگ كه بر علمت گذشته واز كار زشتى كه به فرمان تو أو را رسوا كرده ، به تو پناه آورده گناهانى كه لذتهايش سپرى شده ولى پيامدهاى زيانبخشش بجاى مانده است .
( 10 ) الهى اگر اين بنده را عقوبت كنى عدل وداد تو را انكار نمىكند واگر از وى بگذرى وبر أو رحمت آورى عفوت را عظيم نشمرد زيرا كه تو خداى كريمى هستى كه عفو گناه بزرگ در نظرت بزرگ نيست .
( 11 ) بار خدايا اينك منم كه در پيشگاهت مطيع وسر به فرمان آمدهام در اينكه خود بما گفتى كه تو را بخوانيم ، اكنون وفاى به وعدهاى را كه در مورد أجابت خواستهام دادهاى از تو مىخواهم . زيرا كه فرمودهاى « مرا بخوانيد تا خواستهء شما را أجابت كنم » .
( 12 ) بار خدايا پس بر محمد وآلش درود فرست وبا آمرزش خود به من رو آور چنانكه من با اعتراف بر گناه به تو رو آوردم ومرا از لغزشگاههاى گناهان برگير چنانكه در برابر تو پستى گزيدم ومرا در پردهء خود بپوشان چنانكه در انتقام از من درنگ فرمودى .
صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — صفحة 141
مساهمون: الإمام زين العابدين ( ع )
ص١٤١