تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسى ) — صفحة 380

مساهمون:

ص٣٨٠
دانسته‌اند و ابن معين از او بيست هزار حديث نوشته است . « 1 » 633 - نصر بن حماد بن عجلان ، ابو الحارث بجلى وراق ، كذاب و فرومايه و در حديث فراموشكار بوده است . « 2 » 634 - ابو جزء ، نصر بن طريف . وى معروف به وضع حديث و از كسانى است كه به دروغگويىاش اجماع كرده‌اند . « 3 » 635 - نصر بن قديد بن يسار . وى به گفتهء عقيلى و ابن معين كذاب است . « 4 » 636 - نصر اللّه بن ابى العز مظفر ابو الفتح شيبانى ، ابن شعيشعهء دمشقى ( م 656 ) . وى مسند احمد را روايت نموده و ابو شامه « 5 » گفته است كه او مشهور به كذب و بىمبالات در دين است . احمد بن يحيى بن سنىّ الدوله كه والى دمشق بود ، او را به قضاوت آنجا منسوب كرد و يكى از شعرا در اين‌باره گفته‌اند : - شعيشعهء شقى بر مسند قضاوت نشسته است ؛ واى بر شما ! چه چيزى شما را از او باز داشته ، بعد از آنچه كه او آشكار نمود ؟ - آيا زلزله آمده بود ، يا دجال خروج كرده بود و يا رجال صاحب هدايت از بين رفته بودند ؟ - شگفتا از عصارهء فكر كسى كه دين شناس نيست و مردم به او اجازه داده‌اند كه بر مسند قضا بنشيند ! « 6 » 637 - نضر بن سلمهء مروزى ، كذاب و حديث ساز بوده است . « 7 » 638 - نضر بن شفى . وى يكى از دروغگويان است . « 8 »
هامش
( 1 ) . تاريخ بغداد : 13 / 289 ؛ لسان الميزان : 6 / 151 . ( 2 ) . تاريخ بغداد : 13 / 282 ؛ ميزان الاعتدال : 3 / 230 ؛ اللئالى المصنوعة : 1 / 300 . ( 3 ) . ميزان الاعتدال : 3 / 231 . ( 4 ) . ميزان الاعتدال : 3 / 232 ؛ اللئالى المصنوعة : 2 / 190 . ( 5 ) . او شهاب الدين ابو القاسم عبد الرحمن بن اسماعيل مقدسى شافعى ( م 665 ) مورخى بزرگ است . ( 6 ) . البداية و النهاية : 13 / 218 ؛ شذرات الذهب : 5 / 285 . ( 7 ) . لسان الميزان : 6 / 160 ؛ الاصابة : 2 / 380 . ( 8 ) . لسان الميزان : 6 / 161 .