نزد او قرائت كردهاند ، اجازهء روايت دارم .
وفات او در ، شب جمعهء سيزدهم ماه مبارك رمضان سال 513 اتفاق افتاد ، در جامع كهنه بر او نماز خواندند و در حيره « 1 » ، در مقبرهء نوح دفن شد . « 2 »
ياقوت حموى مىنويسد : فنجكردى اديب فاضلى بود و ميدانى در خطبهء كتابش السامى فى الاسامى يادش كرده و بسيار او را ثنا گفته است . وفاتش به سال 512 در سن 80 سالگى بود . بيهقى هم در الوشاح از او ياد كرده و گفته است : امام ، على بن احمد فنجكردى ، ملقب به شيخ الافاضل ، اعجوبهء زمان ، سرآمد اقران ، استاد فن و نكتهپرداز شيرينسخن است . عبد الغفار فارسى هم گويد : على بن احمد فنجكردى ، اديب توانا و صاحب شعرى سليس و نثرى روان بود و لغت را نزد يعقوب بن احمد اديب و ديگران فراگرفت و در رشتهء ادب استاد شد . در آخر عمر ، دردى مزمن عارض او گشت ، و در سيزدهم ماه مبارك رمضان سال 513 در نيشابور درگذشت . « 3 »
كاتب ابو ابراهيم ، اسعد بن مسعود عتبى « 4 » كه معاصر شاعر بوده ، او را چنين ثنا گفته است :
- اى يكتاى سخنوران و اديبان ، اى سرور فضلا و دانشمندان !
- گويا كوكب عطارد « 5 » در سينهء تو جا دارد كه حقايق معانى از زبانت مىتراود . « 6 »
سيوطى هم به مانند حموى او را ستوده و از وشاح نقل كرده كه وفات شاعر به سال 513 در سن 80 سالگى بوده و اين ابيات را از او ياد كرده است :
- دوران ما ، بدترين دوران است ، نه خيرى در آن بينم و نه رشد و صلاحى در ميان است .
- آيا شود كه مسلمانان از پس اين شبهاى تار پرغم ، صبح روشنى دريابند ؟
- همگان در رنج و زحمتند ، خوشا به حال آن كس كه مرد و از غم رها گشت . « 7 »
هامش
( 1 ) . محلهء وسيعى است در نيشابور كه گورستان نوح در آن قرار گرفته است و گويا از آن جهت به نام حيره مشهور شده كه جمعى از حيرهء كوفه در آنجا سكنى گزيدهاند .
( 2 ) . الانساب : 4 / 402 .
( 3 ) . معجم الادباء : 5 / 103 .
( 4 ) . در سال 404 متولد شده و در جمادى الاول سال 494 درگذشته است .
( 5 ) . ستارهء عطارد ، به تصور منجمان ، طالع دبيران و نويسندگان است . ( م )
( 6 ) . معجم الادباء : 2 / 242 .
( 7 ) . بغية الوعاة 329 .