- مرتضى على ، آن روز مسند امامت و سالارى را دريافت ، با تشريفى از خداى مجيد .
- با نص احمد بهترين رسولان ، به نيمروز ، در ميان جمعى انبوه از سياه و سپيد .
- سپاس بيكران خداى را بر اين جود و احسان و الطاف بىپايان . « 1 »
شاعر ، چنان كه در شرح حال او ياد مىشود ، از پيشوايان لغت عربى است كه بر حقايق معانى و نكتههاى ظريف آن واقف و مطلع است و با كنايات و تعبيرات و زير و بم سخن آشنايى كامل دارد و چنان كه ديديم ، از لفظ مولا ، معنى امامت و مرجعيت در احكام دين را دريافت كرده و آن را در شعر تابناكش به نظم كشيده است و اين خود يكى از شواهد ادبى است كه در معناى حديث شريف جوياى آن هستيم .
شاعر را بشناسيم
استاد ابو الحسن ، على بن احمد فنجكردى « 2 » نيشابورى ، از رجال برجستهء ادب و پيشگامان توانا در لغت است و با وجود اين ادب بارع ، از فقها و شيوخ علم حديث به شمارست .
سمعانى در انساب گويد : ابو الحسن فنجكردى ، على بن احمد ، اديب توانا و صاحب نظم سليس و نثر روان كه تا پايان عمر و دوران پيرى و ناتوانىاش از احساس و ذوق ادبى برخوردار ماند ، اصول لغت را نزد يعقوب بن احمد اديب و جز او قرائت كرده است .
وى مردى عفيف ، بىتكلف ، خوشبيان ، حقشناس و خوشكردار بود و در پيرى دردى بر او عارض شد كه از پا افتاد و خانهنشين گشت و ديگر نتوانست به ديدار دوستان و دانشمندان شتابد ؛ از اينرو ، با علم و دانش خود از آنان تفقد مىكرد .
از قاضى ناصحى « 3 » حديث فراگرفته و اجازهء تمام احاديث و كتبى را كه از اساتيد خود شنيد ضمن نامهاى به من مرحمت فرموده ضمنا به توسط جماعتى از اساتيد و مشايخ كه
هامش
( 1 ) . نيز ر ك : مناقب ابن شهر آشوب : 1 / 540 ؛ مجالس المؤمنين 234 .
( 2 ) . به فتح فاء ، سكون نون ، ضم جيم يا سكون آن ، كسر كاف ، سكون راء و بعد از آن دال مهمله ، منسوب به « فنجكرد » يكى از دهات نيشابور است . انساب سمعانى : 4 / 402 .
( 3 ) . ابو الحسن ، محمد بن محمد بن جعفر ( م 479 ) .