20 جعفر بن حسين
- بگوى آن را كه پاى از گليم بيرون نهاده و در سرودهاش آثار تجاوز آشكار است .
- از بيخردى ، دين خود را به گمراهى سرگشته فروخته و چشم طمع به حطام دنيوىاش دوخته است .
- ترا چه رسد - اى ملعون ازل و ابد - كه در اسرار امامت سخن ساز كنى ؟
- پنداشتى ، امامت ميراث رسول است ، نه حق گفتى و نه شايستهء تكريم شدى .
- امامت و پيشوايى با نص رسول است براى آنكه قائم مقام اوست .
- چونان كه در غدير خم در حق حيدر فرمود ، آنگاه كه او را بهپا داشت :
- هركه را من سالار و سرورم ، اين على سرور و سالار است . وه چه بليغ و رسا فرمود !
- از صاحب خبرى پرس ، تا بدانى و سرانگشت ندامت به دندان گيرى .
- اوست كه با شمشير بران در پهنهء پيكار ، غبار غم از چهرهها زدود .
- در روز « بدر » كه سرورانت از ضرب بازويش به ستوه آمدند .
- پدرشان ( عباس ) در بند اسارت ، با ناله و فغان خواب از چشم پيامبر ربود .
- در آيين ما ، پيشوا و سالار ، آن كسى است كه رسولش آشكارا نام برد و اركان امامتش را استوار كند .
- در ميدانهاى نبرد كه آتش جنگ فروزان شود ، شعلههاى آن را خاموش سازد .