چگونه مىتوان به اين سخن تن در داد در حالى كه در حديث مىخوانيم كه پيامبر امين صلّى اللّه عليه و آله به على عليه السّلام مىفرمايد : تو و شيعيانت در بهشت هستيد . « 1 »
و يا آن سخن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه فرمود : چون روز قيامت شود ، مردم به نامهاى خود و نام مادرانشان فراخوانده مىشوند مگر اين شخص ، يعنى على ، و شيعيانش كه آنان را به نامهاى خود و نام پدرانشان مىخوانند ، زيرا كه تولّدشان سالم است . « 2 »
و نيز سخن آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله كه به على عليه السّلام فرمود : يا على ! خداوند ترا و فرزندان و ذرّيّه و اهل بيت و شيعيان تو و دوستان شيعيانت را آمرزيد . « 3 »
و سخن پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله : به زودى تو و شيعيانت در حالى كه از خدا راضى و خدا از شما راضى باشد ، بر او وارد خواهيد شد . « 4 »
و كلام آن بزرگوار صلّى اللّه عليه و آله : تو نخستين كسى هستى از امّت من كه وارد بهشت خواهى شد و شيعيان تو بر منبرهايى از نور ، همه مسرور و با چهرههاى سفيد ، گرد من خواهند بود .
من آنان را شفاعت مىكنم و فردا در بهشت همسايگان من خواهند بود . « 5 »
و سخن ديگر او صلّى اللّه عليه و آله : من آن درختم كه فاطمه شاخسار آن و على پيوند آن ، و حسن و حسين ميوهء آن ، و شيعيان ما برگهاى آنند ، ريشهء درخت در بهشت عدن و بقيّهء آن در ديگر جاهاى بهشت است . « 6 »
و آن گفتار او صلّى اللّه عليه و آله كه فرمود : يا على نخستين چهار نفرى كه به بهشت درآيند ، من هستم و تو و حسن و حسين و فرزندان ما بعد از ما و همسرانمان بعد از فرزندان ما ؛ و شيعيان از راست و چپ ما خواهند بود . « 7 »
و به تعبير ديگر : آيا دوست نمىدارى در بهشت با من و حسن و حسين باشى و ذرّيهء
هامش
( 1 ) . تاريخ بغداد : 12 / 289 .
( 2 ) . مروج الذّهب : 2 / 51 .
( 3 ) . الصّواعق المحرقة 96 ، 139 ، 140 .
( 4 ) . النهاية ، ابن اثير : 3 / 276 .
( 5 ) . مجمع الزّوائد : 9 / 131 ؛ كفاية الطّالب 135 .
( 6 ) . رك : الغدير ( متن عربى / چ 2 ) : 3 / 8 .
( 7 ) . اين حديث را طبرانى از ابو رافع روايت كرده است و ابن عساكر در تاريخ خود : 4 / 318 آورده است . نيز رك : الصواعق 96 ؛ تذكرهء سبط 31 ؛ مجمع الزوائد : 9 / 131 ؛ كنوز الحقائق هامش الجامع الصغير : 2 / 16 .