روايت او در باب نزول آيهء اكمال دين به طريقى ديگر نيز خواهد آمد .
227 - حافظ ابو سعد ، عبد الكريم بن احمد سمعانى شافعى كه در سال 506 متولد شد و به سال 562 يا 563 وفات يافت . كتابهاى الانساب و فضايل الصحابة از آثار اوست .
ابن خلكان در تاريخش شرح حال نامبرده را ثبت كرده و او را ستوده است . « 1 » ذهبى گويد : او عالمى است ثقه ، حافظ ، حجّت ، بسيار سفر ، عادل ، ديندار ، نيك سيرت ، نيكو معاشرت و داراى محفوظات بسيار . « 2 » ابن نجّار گويد : از شخص آگاهى شنيدم كه تعداد مشايخ و اساتيد سمعانى به هفت هزار نفر بالغ مىشد و اين چيزى است كه احدى به آن نرسيده است . حديث منسوب به او قبلا از نظر گذشت . « 3 »
228 - ابو بكر ، يحيى بن سعدون بن تمام ازدى قرطبى ، ملقّب به سابق الدين كه در سال 486 يا 487 متولد شده و به سال 567 وفات يافت و تفسير كبير از آثار اوست .
ابن اثير گويد : نامبرده در قرائت و نحو و ديگر علوم پيشوا بود و در زهد و عبادت به مقامى رسيد كه مردم بسيارى از بلاد بويژه اهالى موصل از وجود او منتفع مىشدند ، زيرا وى در آنجا اقامت گزيد و در همان جا وفات يافت . « 4 » ياقوت شرح حال او را ثبت نموده گويد : بسيارى از شيوخ و استادان ما بر او قرائت كردند . او مردى اديب ، فاضل ، مقرى نحوى و زبانشناس بود و بسيارى از كتب را نزد اساتيدش آموخت . « 5 » همو در جاى ديگر گويد : وى استادى فاضل ، متبحّر در نحو و وجوه قراآت ، موثّق ، داراى دقت نظر و با صداقت ، ديندار و خيرخواه بود . « 6 » حديث او در باب نزول آيهء سأل سائل « 7 » پيرامون قضيهء غدير از تفسيرش خواهد آمد .
229 - ابو المؤيّد موفّق بن احمد ، اخطب خطباى خوارزم ( م 568 ) .
نامبرده يكى از شعراى غدير در قرن ششم است كه شعر و شرح حال او خواهد آمد .
هامش
( 1 ) . وفيات الاعيان : 1 / 326 .
( 2 ) . تذكرة الحفّاظ : 4 / 111 .
( 3 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 56 .
( 4 ) . الكامل فى التاريخ : 11 / 152 .
( 5 ) . معجم البلدان : 7 / 54 .
( 6 ) . معجم الادباء : 20 / 14 .
( 7 ) . معارج 70 / 1 .