كه رشتهء ارتباطى ميان خداوند و شماست . پس آن را محكم بگيريد و تحريف نكنيد تا گمراه نشويد ، و آن ديگر كه كوچكتر است ، عترت من است . همانا خداوند مهربان و دانا مرا آگاه فرمود كه آن دو از يكديگر هرگز جدا نشوند تا در كنار حوض بر من وارد شوند . « 1 » ابن عساكر تمام اين را از طريق معروفى روايت نموده است .
ابن حجر اين حديث را به همين لفظ و بيان از طبرانى و جز او ، از حذيفه به سندى كه نزد او صحيح شناخته شده ، روايت نموده است . « 2 » همچنين حلبى به نقل از طبرانى آن را ذكر كرده « 3 » و حكيم ترمذى نيز به همين لفظ در كتاب خود نوادر الاصول و طبرانى در المعجم الكبير به سند صحيح آن را روايت نمودهاند ، چنان كه بدخشى نويسندهء مفتاح النجافى مناقب آل العبا از آن دو نقل كرده است . به همين تفصيل حافظ هيثمى از دو طريق طبرانى آن را روايت كرده و گفته است : رجال يكى از آن دو اسناد همه مورد اعتماد و وثوق هستند . « 4 » و بدخشى از طريق ترمذى در نوادر الاصول ، و طبرانى در المعجم الكبير به اسناد آن دو از ابو طفيل از حذيفه « 5 » ، و قرمانى حذيفه ، از پيغمبر به طريق ترمذى « 6 » ، و سيوطى به نقل از ترمذى « 7 » روايت مزبور را آوردهاند و خطيب خوارزمى در مقتل الامام الحسين و قاضى بهلول بهجت شافعى او را از راويان حديث غدير به شمار آوردهاند . « 8 »
32 - حذيفة بن اليمان يمانى ( م 36 ) . « 9 »
ابن عقده در حديث الولاية و ابو بكر جعابى در نخب المناقب و حاكم حسكانى در كتابش دعاة الهدات الى اداء حق الموالات حديث مزبور را به لفظ خودش از او روايت نمودهاند . حاكم بعد از ذكر حديث او گفته : حديث او را بر ابو بكر محمّد بن محمّد
هامش
( 1 ) . البداية و النهاية : 5 / 209 و 7 / 348 .
( 2 ) . الصواعق 25 .
( 3 ) . السيرة الحلبية : 3 / 301 .
( 4 ) . مجمع الزوايد : 9 / 165 .
( 5 ) . نزل الابرار 18 .
( 6 ) . اخبار الدول 103 .
( 7 ) . تاريخ الخلفاء 114 .
( 8 ) . تاريخ آل محمّد 68 .
( 9 ) . ابن حجر در التقريب 82 گويد : حذيفة بن اليمان صحابى بزرگوار و پيشتاز است و در صحيح مسلم از او با احراز صحت رسيده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله او را به آن چه واقع شده و به آن چه تا قيام قيامت واقع مىشود ، آگاه فرموده است و اين حديث را بسيارى از حفاظ با ذكر سند از صحيح مسلم روايت نمودهاند .