« اهل بيت من ، امان براى اهل زمينند ، همچنانكه ستارگان ، امانند براى اهل آسمان » .
« أهل بيتي أمان لاهل الارض ، كما ان النجوم أمان لأهل السماء . »
حافظ « ابن حجر » در « صواعق » - آنجا كه حديث سفينه را نقل مىكند - ميگويد :
« برخى از علما گفتهاند : احتمال دارد ، مراد باهل بيت - كه امان امتند - علماى اهل بيت باشد . زيرا ، همانها هستند كه چون ستارگان ، مشعل هدايتند . و آنهايند كه وقتى از ميان بروند ، آنچه باهل زمين ، وعده شده ، خواهد آمد .
و اين ، در زمان مهدى ( موعود ) است كه در احاديثش خواهد آمد ، كه عيسى دنبالش به نماز ميايستد ، و دجال ، در عصر او كشته مىشود ، و بعدا آيات ، يكى پس از ديگرى نازل مىشود . »
تا آنجا كه ميگويد :
« احتمال هم دارد - و نزد من اين احتمال ، قويتر است - مراد از ( اهل بيت ) ، عموم اهل بيت باشد . براى اينكه ، وقتى خداوند ، دنيا را تماما بخاطر رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلم ، آفريد ، دوامش را بدوام او و دوام اهل بيت او قرار داد . چون اهل بيت او ، در اموريكه قبلا بعضى از آنها را از « رازى » نقل كرديم برابرند « 1 » .
و نيز ، بدليل اينكه خود آنحضرت ، در حقّ اهل بيتش فرمود :
( بار الها ! ايشان ، از من و من ، از ايشانم ) .
- اللهم انهم منّي ، و أنا منهم -
و نيز بدليل اينكه ايشان ، پارهء تن اويند ، براى اينكه « فاطمه » - مادرشان - پارهء تن او بود . بنابراين ، ايشان - در امان بودن - قائم مقام او هستند . . . »
و شايد گفتار امير المؤمنين على عليه السلام ، اشاره به همين معنى باشد ، كه ميفرمايد :
« انّا صنائع ربنا و الناس بعد صنائع لنا » .
هامش
( 1 ) - اشاره است بگفتار رازى كه ما آن را در صفحه 28 نقل كرديم .