« بارالها ! ولىّ آنكس ، باش كه او را ولىّ خود گرداند ، و يارى كن آنكس را كه ياريش كند ، و كمك كن بآنكس كه وى را كمك كند ، و دوست بدار آنكس را كه ويرا دوست بدارد »
« اللهم وال من والاه ، و أنصر من نصره ، و أعن من أعانه و أحبّ من أحبّه »
و عبارات بسيار ديگرى كه امثال اين ، در اخبار ، وارد شده است .
4 - بنّص قرآن كريم - كه مسلمين ، از صدر اول ، در آن ، اجماع دارند - دوستى ايشان ، پاداش رسالت خاتمه است : « بگو ، در مقابل تبليغ رسالت ، جز محبت اهل بيت ، از شما پاداشى نميخواهم . »
« قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى »
( سورهء شورى : آيه 23 )
5 - دوستى ايشان ، در روز قيامت ، قدم بقدم مورد پرسش قرار ميگيرد ، همچنانكه در ذيل آيهء
« وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ »
« 1 » ، از طريق « ابو سعيد خدرى » بطور مرفوع ، وارد شده كه ، موضوع سؤال ، ولايت على عليه السلام ، است .
مفسر كبير ، « واحدى » گفته است :
« در ذيل آيهء :
- وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ -
روايت شده كه مقصود ، سؤال از ولايت على و اهل بيت است ، چون خداوند ، رسول گرامى خود « صلى اللّه عليه و سلم » را مأمور كرد ، تا اعلام بدارد كه او در برابر تبليغ رسالت ، از ايشان ، پاداشى جز دوستى اهل بيت ، مطالبه نمىكند . پس معناى آيه اينست كه : از ايشان پرسيده مىشود ، آيا اهل بيت پيغمبر را دوست داشتيد ؟ ، و حق ولايتشانرا آنطور كه پيامبر « صلى اللّه عليه و سلم » وصيت كرده بود ، بجا آورديد ؟ يا آن را ضايع گذارده و بىاعتنائيش كرديد ؟ اگر ضايع كرده باشند ، مورد مؤاخذه و عقاب ، قرار خواهند گرفت . . . »
حافظ « ابن حجر » در « صواعق » صفحه 89 ، روايت مرفوع « ابو سعيد خدرى » را ذكر كرده ، و سپس كلام « واحدى » را نقل نموده و خود ( ابن حجر ) چنين گفته است :
« مقصود - واحدى - از جملهء : - آنطور كه پيامبر ( صلّى اللّه عليه و سلّم ) وصيت
هامش
( 1 ) - و نگاهشان داريد كه بازخواست شوند . « سورهء صافات ، آيهء 24 »