وى ثقه ، راستگو ، متنسّك ، فاضل ، پيشوا ، دانشمند ، محقق ، متقن ، صالح و پارسا بود .
« ذهبى » ، « ابن جوزى » ، « ابن جزرى » و غير آنها توثيقش كردهاند .
در اينباره ، بكتب زير مراجعه شود :
« المنتظم » ، جلد 10 ، صفحه 101 .
« طبقات القراء » ، جلد 2 ، صفحه 349 .
« النجوم الزاهرة » جلد 5 ، صفحه 270 .
« شذرات » جلد 4 ، صفحه 114 .
2 - ابو الغنائم بن ابى عثمان ، محمّد بن على بن حسن بغدادى ، كه در سال 483 وفات كرده است .
« ابن جوزى » در - المنتظم - جلد 9 ، صفحه 54 ميگويد :
« اساتيد ما از وى براى ما حديث ميگفتند ، او مردى ثقه و ديندار بود . »
ديگران نيز ، شرح حالش را آورده و او را ستودهاند .
3 - ابو الحسين بن بشران ، على بن محمّد بن عبد اللّه بن بشران بن محمّد اموى بغدادى معدّل ، كه در سال 415 وفات كرده است .
- خطيب - در تاريخ خود ، جلد 12 ، صفحه 98 و 99 شرح حالش را آورده و بعد از آنكه اساتيدش را برشمرده ، چنين ميگويد :
« ما از او احاديثى نوشتهايم . وى راستگو ، ثقه ، ثابت ، خوشاخلاق ، و آثار ديانت در وى آشكار بود و مرّوت و مردانگى كامل داشت . »
و « ابن جوزى » در - المنتظم - جلد 8 ، صفحه 18 دربارهاش گفته :
« راستگو و ثقه بود . . . »
شرح حال او در - شذرات - جلد 3 ، صفحه 203 نيز ، ديده مىشود .
4 - ابو على ، حسين بن صفوان بن اسحاق برذعى « 1 » كه در سال 340 وفات كرده است .
هامش
( 1 ) - گروهى اين كلمه را « برذعى » و عدهاى ديگر « بردعى » تلفظ كردهاند .
« برذع » از بلاد آذربايجان است .