« وى ، از سادات قريش بود . »
كتبى كه در شرح حال رجال اين اسناد ، به آنها مراجعه شده است
1 - « طبقات ابن سعد » ( جلد 5 ، صفحه 115 ) و ( جلد 7 ، قسمت 2 ، صفحه 77 )
2 - « الجرح و التّعديل » تأليف - ابن ابى حاتم - ( جلد 4 ، قسمت 1 ، صفحه 20 و 159 )
3 - « تاريخ بغداد » ( جلد 3 ، صفحهء 3 تا 12 ) .
4 - « تهذيب التّهذيب » ( جلد 9 ، صفحه 363 ) و ( جلد 10 ، صفحه 368 ) و ( جلد 12 ، صفحه 115 تا 118 ) .
رجال اسناد « طبرانى » :
1 - ابو جعفر ، احمد بن محمد بن حجاج بن رشدين مصرى ، كه در سال 292 وفات كرده ، مردى است حافظ ، متنسّك و متعبّد ، و ثقه .
- ابن يونس - دربارهاش گفته :
« وى ، از حفّاظ حديث ، و اهل صنعت بوده است . »
و « مسلمة بن قاسم » در كتاب - الصلة - ميگويد :
« عدّهء بسيارى از وى ، براى ما حديث كردهاند . و او ، مردى ثقه و داناى بحديث بود . »
و از جمله كسانى كه از او روايت كردهاند ، افراد زير ميباشند :
محمد بن ابو بكر بزّاز ، عبد إله بن جعفر بن ورد ، محمد بن ربيع جيزى ، ابو طالب احمد بن نصر حافظ ، جعفر بن محمد مخلدى ، احمد بن اسامة تجيبى ، عمر - بن عبد العزيز بن دينار ، و عدهاى ديگر .
- ابن ابى حاتم - ميگويد :
« من در مصر ، از او استماع حديث كردهام و لكن از او حديثى نقل ننمودم ، چون ، دربارهاش حرفهائى ميزدند . و حتّى بعضيها بجرم اينكه مناقب - اهل بيت - را روايت كرده ، تضعيفش كردهاند ! . »