از أبى الحسين محمّد بن جعفر الأسدى منقول و مرويست كه آنچه به من وارد مىشد از شيخ أبى جعفر محمّد بن عثمان العمرى قدّس الله روحه در جواب مسائل من كه از حضرت صاحب الزّمان عليه السّلام سؤال مينمودم .
از آن جمله آنچه از آن حضرت عليه السّلام از نماز سؤال نمودم اين بود كه گفتم : نماز در نزد طلوع شمس و نزد غروب آن آيا چنانست كه مردمان ميگويند كه آفتاب در هنگام طلوع از ميان دو شاخ شيطان طالع و عيان گردد .
پس هيچ چيز بر رغم بينى شيطان بر زمين ماليدن در آن وقت بهتر و أفضل از نماز و بندگى عزّ و جلّ در آن محلّ نيست .
جواب داد آيا هيچ فعل أفضل از فعل رغم أنف الشّيطان نيست و امّا آنچه سؤال از وقف ناحيهء ما نمودى كه آن را براى ما مقرّر گردانيد و صاحبش بعد از آن محتاج به آن شد آيا او را هيچ نوع در آن مال وقف تصرّف رسد .
در جواب فرمودند كه : هر چه صاحب آن تسليم بمستحقّان ننمود او را اختيار است بهر نوع تصرّف شرعى كه خواهد نمايد .
و امّا آنچه تسليم أهل استحقاق نمود صاحبش را اختيار نيست خواه محتاج اليه باشد خواه نباشد فقير باشد يا غنى .
و امّا آنچه سؤال نمودى از أمر آن كس كه حلال داند أموال ما را و تصرّف در آن نمايد چنانچه مردمان تصرّف در مال خود نمايند و اذن از ما كه صاحب ماليم نگيرد جواب آنكه هر كه چنين كند او ملعونست و ما خصماى او خواهيم بود در روز قيامت .
سؤال نمودم كه : حضرت سيّد الأنبياء عليه سلام الله تعالى فرمود كه :
المستحلّ من عترتى ما حرّم الله فهو ملعون على لسانى و لسان كلّ نبىّ .
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 307
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٣٠٧