شادان گشته ميگفتند كه اين مرد مسلمان ثابت شده و تفضيل أبا بكر بر علىّ بن أبى طالب ( ع ) نمود .
پس حضرت أبى الحسن الرّضا ( ع ) فرمود كه : يا فلان هر گاه من در خلوت باشم اين حديث بر من اعاده كن .
چون آن ولىّ قادر بيچون در خلوت قرار گرفت آن مرد حقيقت حال آن شخص سابق در خدمت آن پسنديدهء ايزد خالق اعاده نمود .
آن حضرت عليه السّلام فرمود كه : من تفسير معنى كلام آن مرد در محضر آن خلق منكوس و قوم منحوس بواسطهء آن ننمودم زيرا كه كراهيّت داشتم از آنكه نقل حقيقت أحوال آن مرد در نزد آن جماعت نمايم كه مبادا اين طايفه وخيم - العاقبه او را بشناسند و ايذاى او نمايند .
بدان كه آن نگفت كه أفضل مردمان بعد از رسول آخر الزّمان أبا بكر است يا او را بر على عليه السّلام تفصيل نموده باشد بلكه آن مرد گفت : كه بهترين مردمان بعد از رسول آخر الزّمان صلَّى الله عليه و آله و سلَّم به اعتقاد مردم أبا بكر است ، پس اين كلام ندا از براى أبا بكر است و مطلب آن مرد از اين كلام آن بود كه بعضى از عوام كه پيرو أبا بكرند و در پى او ميروند از بعض آن جماعت جهله نافرجام بعد از استماع اين كلام از آن مرد مؤمن راضى گردند تا آن مرد از شرور ايشان متوارى و پنهان در حفظ و أمان ماند بدرستى كه خداى تبارك و تعالى رحم به شيعه و محبّان ما نمود كه اين توريه را براى آن طايفه مقرّر فرمود .
به همين اسناد از أبى محمّد الحسن بن علىّ العسكرى منقول و مرويست كه چون مأمون الرّشيد ولايت عهد به حضرت امام الأتقياء أبى الحسن علىّ بن موسى الرّضا عليه سلام الله تعالى مفوّض گردانيد روزى داخل مجلس أبى
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 188
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص١٨٨