امام را علامات مختصّه است چنانچه أعلم جميع مردمان و أحكم ايشان و أتقى النّاس و أحلم از تمامى مردم و أشجع مردمان و سخىترين همه خلقان است و مختون و مطهّر از مادر متولَّد گردد چنانچه پيش روى و بين يديه مرئى و مبصر او است خلف او نيز مشاهد او است ، يعنى چنانچه از پيش مىبيند از عقب نيز مىبيند و مخبر و مطَّلع است و او را سايه نيست و در هنگام كه آن حضرت امام از شكم مادر به زمين آيد البتّه بهر دو كف دست به زمين آيد و در همان دم آن سرور امم آواز خود بشهادتين أشهد أن لا إله الَّا الله و أشهد انّ محمّدا رسول الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم بلند گرداند و هرگز محتلم نگردد و در وقت استراحت نوم چشمش در خواب و دلش بيدار است ، زيرا كه آن حضرت را غفلت از ايزد غفّار نيست .
و امام محدّث و صاحب كلام مشتمل بر نصايح و مواعظ أنام است و درع حضرت رسول الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم مساوى و موافق جسم امام است و بول و غايط امام مرئى و مشاهد أنام نگردد زيرا كه حضرت عزّ و جلّ زمين را موكَّل گردانيد كه از فضلات آنچه از امام بيرون آيد منع نمايد و رايحهء فضلات امام أطيب و أحسن از رايحهء مشك ازفر است ، و أولى مردمان بمردم از نفس ايشان بايشان و مهربانتر از پدر و مادر بهر بشر از مطيعان آن سرور امام است و تواضع امام به حضرت آله أشدّ و أزيد از تواضع ساير أنام مهيمن علَّام است .
امام آخذ أمر رحيم الرّحمن بيشتر از جميع مردمان و أكفّ از تمامى خلقان در منهىّ عنه قادر سبحان است دعاى او مستجاب و او پسنديدهء كريم وهّاب است .
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 172
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص١٧٢