. . .
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ،
الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُوماتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَ لا فُسُوقَ وَ لا جِدالَ فِي الْحَجِّ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ
يا حنّان يا منّان يا ديّان يا سبحان .
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى
پردهء درون كعبهء مشرفه
همانطور كه مىدانيد ، پردهء برونى كعبه يك بار در سال تعويض مىشود و بلكه حدود قرن دوّم پيش از اسلام و پس از آن در اسلام ، در سال دو يا سه مرتبه بر كعبه پرده آويختند و اين بدان سبب بود كه پردهء بيرونى از سويى در معرض تابش مستقيم اشعه گرم و سوزان خورشيد مكه قرار داشت و از سوى ديگر پردهها نازك و سست بودند .
اما پردهء درونى كعبه كه در فضايى بسته و به دور از گرد و غبار و آفتاب و باران قرار مىگرفت ، چنين ضرورتى نداشت تا همه ساله تعويض شود . بنابراين پردهء درونى كعبه را هر چند سال يك بار تغيير مىدادند . رسم بر اين بود كه هرگاه خليفهاى از خلفاى عثمانى بر تخت جلوس مىكرد و توليت خود را جشن مىگرفت . دستور مىداد پردهاى براى درون