موجود است .
و امّا قول حضرت رسول مجتبى محمّد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم كه به سائل فرمود كه : ارجه وقف عنده حتّى تلقى امامك بر أصحاب اولو الألباب واضح است كه أمر امّت بتوقّف در آن زمان تا هنگام ملاقات امام ايشان اين در وقتى است كه وصول به خدمت امام ممكن باشد .
و امّا اگر امام غايب باشد و تمكَّن وصول به خدمت آن أولاد رسول نباشد و أصحاب همگى و تمامى اجتماع بر دو خبر كنند و أصلا در آن وقت رجحان روات از اين دو خبر روات ديگر بكثرت و عدالت بيشتر نبود در آن زمان حكم ايشان من باب التّخيير است بهر كدام از اين دو خبر كه اختيار كند مختار است ، و دليل بر آنچه گفتيم : قول حسن بن جهم از حضرت امام رضاء عليه التّحيّة و الثّناء است .
چنانچه حسن مذكور روايت كند كه من روزى معروض رأى فيض - اقتضاى حضرت امام البرايا أبى الحسن علىّ بن موسى الرّضا عليه سلام الله تعالى گردانيدم كه يا ابن رسول الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم از شما به ما أحاديث مختلفه رسد ما را در آن باب حيرت و اضطراب بسيار بهم ميرسد زيرا كه ما را قدرت عمل بحديثين بيشبهه بيقين ميسّر نيست .
حضرت امام الأتقياء أبى الحسن الرّضاء عليه التّحيّة و الثّناء فرمود كه :
أحاديث كه از ما بشما رسد بايد كه شما آن را بكتاب حضرت واجب تعالى قياس نموده بسنجانيد و به باقى أحاديث ما أئمّة الهدى موازنه نمائيد اگر آن أحاديث را مشابه و مماثل بكتاب ايزد وهّاب و بساير أحاديث ما يابيد پس آن را از ما دانيد و اگر آن أحاديث را به هيچ وجه مشابه در كتاب و أحاديث رسول و أوصياى ايشان نيابيد پس آن را از ما ندانيد .
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 338
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٣٣٨