161 . فاطمة بنت موسى بن جعفر عليه السّلام
فاطمه دختر امام موسى بن جعفر ، الكاظم « 1 » وخواهر امام علي بن موسى الرضا عليهما السّلام ، ومادرش أم ولد - نجمه مادر امام رضا عليه السّلام - است ( شرح حالش ذكر شد ) . فاطمه در مدينه منوره به دنيا آمد وبه نام معصومه ( لقبش ) معروف است .
حسن بن محمد قمى 139 گويد : بزرگان قم از پدرانشان براي من گفتهاند : پس از آنكه امام رضا عليه السّلام به دعوت مأمون در سال دويست هجرى از مدينه به مرو رفت ، در سال 201 خواهرش فاطمه به قصد ديدار آن حضرت حركت كرد ، وقتي به ساوه رسيد ، بيمار شد وپرسيد كه فاصله آنجا تا قم چقدر است ؟ گفتند ده فرسخ . فرمود : مرا به آنجا ببريد . بزرگان قم به پيشباز آن بانو رفتند وموسى بن خزرج آن سيده محترم را به خانه خويش برد . پس از هفده روز أقامت در قم ، حضرت معصومه ( فاطمه ) عليها السّلام به جوار رحمت حق پيوست ودر همانجا مدفون گرديد .
حسن بن محمد قمى گويد : حسين بن علي بن حسين بن موسى بن بابويه ( برادر شيخ صدوق ) از محمد بن حسن بن وليد 140 به من خبر داد : هنگامى كه فاطمه رضي الله عنها از دنيا رفت وبدن مطهرش را غسل دادند وكفن كردند وبه مقبره بابلان - كه فعلا محل قبر شريف اوست - حمل كردند ودر سردابى كه حفر كرده بودند قرار دادند ، در ميان بزرگان گفتگو شد كه چه كسى بدن را به خاك سپارد ؟ در نهايت اتفاق كردند كه پيرمرد خادم صالحي كه قادر ناميده مىشد ، آن پيكر مطهر را به خاك سپارد . ناگاه از طرف صحرا دو سوار نقابدار آمدند وبر آن جنازة نماز گزاردند وداخل سرداب شده ، بدن را دفن كردند ؛ پس از آن سوار شدند ورفتند وكسى ندانست كه ايشان چه كساني بودند . « 2 »
فضايل : فاطمه در خاندان عصمت وطهارت رشدونمو كرد واز پدر بزرگوارش صفاتى عالي به ارث برد وتحت مراقبت برادر گرامىاش امام رضا عليه السّلام بزرگ شد ، زيرا امام موسى الكاظم عليه السّلام در زندان هارون الرشيد به سر مىبرد . فاطمه زنى عاقل ، عابد ، كريم ، محدّث وباتقوى بود . وى داراى كرامات زيادى بود . كرامات وى در كتب ذكر گرديده است . « 3 »
هامش
( 1 ) . ارشاد : 302 ؛ المجدى : 106 .
( 2 ) . تاريخ قم : 213 ؛ بحار الأنوار : 48 ، 290 ؛ سفينة البحار : 2 ، 376 .
( 3 ) . به سبب اختصار از ذكر آن خوددارى شد ( ر . ك : به الفوائد الرضوية : 379 ) .