أحاديث : كلينى به سند خود از أبو حمزه از عبد الله بن حسن از مادرش فاطمة بنت حسين :
روايت مىكند كه گفت : « قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه واله ثلاث خصال من كنّ فيه استكمل خصال الإيمان ، إذا رضى لم يدخله رضاه في باطل وإذا غضب لم يخرجه الغضب من الحقّ وإذا قدر لم يتعاط ما ليس له » : « 1 » سه خصلت است كه هركه آنها را داشته باشد ، خصلت ايمان در أو كامل شده است :
1 ) هنگامى كه در خشنودى است رضايتش أو را به باطل نكشد ، 2 ) آنگاه كه خشمگين است ، خشم أو را از حق باز ندارد ، 3 ) چون قدرت يابد به آنچه مال وى نيست ، دستدرازى نكند .
طبري به اسناد خود از شيبة بن نعامه از فاطمه صغرى ( فاطمة بنت حسين ) ، از فاطمه كبرى ( حضرت زهرا عليها السّلام ) روايت كند كه گفت : « قال النّبىّ عليه السّلام : لكلّ نبىّ عصبة ينتمون إليه وإنّ فاطمة عصبتي الّتى تنتمى إلىّ ( إلى تنتمى ) » : « 2 » هر پيامبرى را دنباله ( رگ وريشه ) است كه از أو رشد كرده ونشأت گرفتهاند وفاطمه رگ وريشه من است كه به من منسوب است .
صدوق به اسناد خويش از محمد بن سنان از أبو الجارود زياد بن منذر از عبد الله بن الحسن « 3 » از مادرش فاطمة بنت حسين عليه السّلام روايت كند كه گفت : « دخلت الغانمة ( العامة ) علينا الفسطاط وأنا جارية صغيرة وفي رجلي خلخالان من ذهب فجعل رجل يفضّ الخلخالين من رجلي وهو يبكى فقلت ما يبكيك يا عدوّ اللّه فقال كيف لا أبكى وأنا أسلب ابنة رسول اللّه فقلت : لا تسلبنى قال : أخاف أن يجئ غيرى فيأخذه . قالت : وانتهبوا ما في الإبنية حتّى كانوا ينزعون الملاحف عن ظهورنا » : « 4 » غارتگران به خيمه ما آمدند ، آنگاه كه من دختر بچهاى بودم وخلخالى از طلا به پا داشتم . مردى خلخال را از پايم درآورد وگريه مىكرد . گفتم : اى دشمن خدا چرا گريه مىكنى ؟ گفت : چرا گريه نكنم درحالىكه دختر رسول خدا را غارت مىكنم . گفتم : غارت نكن .
گفت : مىترسم اگر من غارت نكنم ديگرى بيايد وبگيرد . فاطمه گويد : همه چيز را به غارت بردند ، حتى پارچههاى سر ما را بردند .
أبو داود ، ترمذى وابن ماجة در كتابهاى سنن خود ونسائي در كتاب خصائص على صلّى اللّه عليه واله ومسند
هامش
( 1 ) . كافى : 2 ، ، كتاب الايمان والكفر ، حديث 29 .
( 2 ) . الدلائل الإمامة : 87 ؛ بحار الأنوار : 43 ، 230 ؛ تراجم النساء ، با همين سند : 276 .
( 3 ) . عبد الله بن حسن بن علي بن أبي طالب عليهم السلام است ، در متن نسخههاى كتاب عبد الله بن حسين آمده كه اشتباه است .
( 4 ) . امالى صدوق : 164 حديث 2 مجلس الحادي والثلاثون .