شده وصدايش گرفته بود . همراه ساير بانوان وبازماندگان آل پيامبر صلّى اللّه عليه واله به اسارت به كوفه برده شد . استقبال مردان وزنان كوفه از كاروان اسرا بر حزنواندوه أو وخانوادهاش افزود ، سرانجام پس از خطبه عمهاش زينب عليها السّلام ، به سخنرانى پرداخت . فاطمه با عزم وايمان وثبات ويقين براي مردم كوفه سخنرانى كرد وپرده از اعمال زشت امويان برداشت وأهل مجلس را به گريه انداخت ، به طورى كه گفتند : اى دختر پاكان ! دلهاى ما را پاره كردى وجگرهاى ما را آتش زدى . « 1 »
فاطمه امانتدار پدر : كلينى به سند خود از أبى جارود از امام باقر عليه السّلام نقل كرده است كه فرمود : « لمّا حضر الحسين عليه السّلام ما حضره ، دفع وصيّته إلى ابنته فاطمة ظاهرة في كتاب مدرّج فلمّا أن كان من أمر الحسين عليه السّلام ما كان . دفعت ذلك إلى علىّ بن الحسين عليه السّلام . . . » : « 2 » هنگامى كه زمان شهادت حسين عليه السّلام فرا رسيد ، وصيتي مكتوب را آشكارا به دخترش فاطمه داد . چون آن حضرت به شهادت رسيد ، فاطمه آن وصيت را به علي بن الحسين عليه السّلام داد .
سخنان بزرگان : مامقانى گويد : « جلالتها وعظم شأنها أوضح من أن يحتاج إلى بيان وإقامة دليل وبرهان » : جلالت وعظمت شأن ومقام فاطمه آشكارتر از آن است كه احتياج به بيان واقامه دليل باشد . پس از نقل خبر كلينى درباره امانتدارى فاطمه عليها السّلام در امر وصيت ، مىنويسد : « ما تضمّنه الخبر يكشف عمّا فوق رتبة الوثاقة والعدالة » : « 3 » از محتواى خبر نتيجة مىشود كه برتر از درجه وثاقت وعدالت است . ابن حبان وى را از ثقات شمرده است . « 4 »
از چه كسى روايت كرده است : فاطمه زهرا عليها السّلام بهطور مرسل ، حسين بن علي عليه السّلام ( پدرش ) ، علي بن الحسين عليه السّلام ( برادرش ) ، زينب بنت على عليها السّلام ( عمهاش ) ، بلال ( مؤذن ) به صورت مرسل ، ابن عباس ، وأسماء بنت عميس .
چه كسى از وى روايت كرده است : عبد الله بن حسن بن حسن بن علي ، إبراهيم بن حسن بن حسن بن علي ، حسين بن حسن بن حسن بن علي ، أم جعفر بنت حسن بن حسن بن علي ، محمد بن عبد الله بن عمر بن عثمان ، عايشة بنت طلحة ، هشام بن زياد ، عمارة بن عزمة ، يحيى بن أبي يعلى وشيبة بن نعامة .
هامش
( 1 ) . براي اطلاع از متن سخنان فاطمه ر . ك : رياحين الشريعة : 3 ، 285 .
( 2 ) . كافى : 1 ، 303 ، كتاب الحجة .
( 3 ) . تنقيح المقال : 3 ، 82 من فصل النساء .
( 4 ) . أعلام النساء : 4 ، 44 ؛ تهذيب التهذيب : 12 ، 443 .