روايت كرده وصحاح سته أحاديث وى را نقل كردهاند . « 1 »
فضايل زينب بسيار است تا جايى كه عايشه دربارهاش گويد : « يرحم اللّه زينب بنت جحش ، لقد نالت في هذه الدّنيا الشّرف الّذى لا يبلغه شرف . . . » : « 2 » خدا رحمت كند زينب بنت جحش را ، در اين دنيا به شرفى رسيد كه كسى به آن شرف نرسيده است ، خداوند در دنيا پيامبرش را به ازدواج أو درآورد وقرآن گوياى آن است . رسول خدا صلّى اللّه عليه واله آنگاه كه ما زنانش همگى دور ايشان بوديم ، فرمود : در ميان شما آنكه دست درازترى دارد ( كناية از دست بذل وبخشش داشتن است ) زودتر از همه به من مىپيوندد وچنين شخصي همسر من در بهشت خواهد بود . پيغمبر صلّى اللّه عليه واله أو را بشارت داده بود كه قبل از همهء ما به آن حضرت مىپيوندد .
همچنين عايشه گفته است : « ذهبت حميدة فقيدة مفزع اليتامى والأرامل » : « 3 » زن ستودهء مرحومهاى كه پناه يتيمان وبينوايان بود ، درگذشت . نيز عايشه درباره زينب بنت جحش گفته است :
« لم أر امرأة قطّ خيرا في الدّين وأنقى وأتقى للّه عزّ وجلّ وأصدق حديثا و . . . » : زنى به خوبى أو در دين وپاكيزه ومتقىتر از أو نسبت به خداى عزّ وجل وراستگوتر از وى در گفتار نديدم . . .
امّ المؤمنين زينب زنى صبور وبسيار دست ودلباز براي مستمندان بود ، پوست دباغى مىكرد ومىفروخت وپول آن را صدقه مىداد وهنرهاى ديگرى هم داشت كه نفع آنها را به فقرا مىبخشيد . با آنكه درآمد خوبى داشت ، هنگام مرگ چيزى به ارث نگذاشت وهمه را به بينوايان داده بود . بنابراين بانو زينب بنت جحش نمونه يك زن مسلمان ومؤمن است كه ( با هنرهايى كه داشت ) كار مىكرد وبراي خود درآمد داشت واين مال هرگز سبب فخرفروشى وخودبينى وى نشد وأو همه را در راه خدا داد وبراي خود چيزى اندوخته نكرد وطلا وزيورى نخريد .
وفات : زينب در سال بيست ، به گفتهء برخى ، در سال 21 ، در خلافت عمر بن خطاب در 53 سالگى دنيا را وداع كرد « 4 » وبراي وى تابوت درست كردند . ابن أثير مىنويسد : وى اولين بانويى بود كه برايش تابوت درست كردند . « 5 » البتة اين گفته ابن أثير دقيق نيست ؛ زيرا ذيل وفات حضرت زهرا
هامش
( 1 ) . أعلام النساء : 2 ، 61 ؛ تهذيب التهذيب : 12 ، 420 .
( 2 ) . الطبقات الكبرى : 8 ، 108 ؛ أعلام النساء : 2 ، 62 .
( 3 ) . الطبقات الكبرى : 8 ، 110 .
( 4 ) . الاستيعاب : 4 ، 1852 .
( 5 ) . أسد الغابة : 5 ، 465 .