از جمله ، ايشان به سخنان شيخ عبد النبي جزايرى ( م 1021 ق ) وشيخ بهايى ( م 1030 ق ) استناد نموده است . از سخنان مؤلّف در شرح حال بعضي از راويان مشخّص مىشود كه كتاب ، بعد از وفات عبد النبي جزايرى وقبل از وفات شيخ بهايى تأليف شده است .
جزايرى ، حسام الدين ( ق 11 ) .
232 . ترتيب اختيار الرجال للكشى .
الذريعة ، ج 10 ، ص 109 ( ضمن ش 227 ) .
مرحوم أبو محمّد حسن صدر الدين در مختلف الرجال ، نام اين كتاب را در فهرست آثار اين مؤلّف آورده است .
محقّق تهرانى در الذريعة ( ج 10 ، ص 148 ، ضمن ش 274 ) ونيز در مستدرك الذريعة ( ج 26 ، ص 188 ، ش 939 ) كتابي را با همين عنوان به نقل از كتاب الضياء اللامع طُرَيحى ، به فرزند اين مؤلّف ، يعنى محمود بن حسام الدين مشرفى جزايرى نسبت داده است .
محقّق تهرانى در الذريعة ( ج 10 ، ص 109 ، ش 227 ) ، اين كتاب را با عنوان رجال الشيخ حسام الدين هم فهرست نموده است .
حويزى ، مساعد بن بديع ( ق 11 ) .
233 . حاشية على خلاصة الأقوال في علم الرجال .
الذريعة ، ج 6 ، ص 83 ( ش 427 ) .
اين حاشية بر كتاب خلاصة الأقوال علّامهء حلّى نوشته شده است . در آخر كتاب ، چند فايدهء رجالي مطرح شده است .
محقّق تهرانى ، نسخهاى از كتاب را كه مشتمل بر اين حاشية است ، نشانى داده است . ايشان در الذريعة ( ج 10 ، ص 150 ، ش 272 ) ، اين كتاب را با عنوان رجال الشيخ مساعد هم فهرست نموده است .