طوسي در مصباح المتهجّد وسند ابن قولويه در كامل الزيارات ) را مورد بررسى قرار داده وپس از آن ده فرع مطرح مىنمايد .
ب . تأليف اين رساله در 16 محرم الحرام 1296 به پايان رسيده است .
مؤلّف پس از اين اثر ودر مدّت زماني كمتر از 9 ماه ، دو اثر ديگر خويش يعنى رسالهء هلاليه ورسالهء اللؤلؤ المكنون را به پايان مىرساند .
ج . مؤلّف اهتمامى خاص به آراء فقيه ورجالي نامور معاصر خويش ، مرحوم سيّد محمّد باقر شفتى دارد واز وى در اين رساله با تعابيرى چون « سيّد المجتهدين » و « عمدة المحقّقين » نام مىبرد .
د . مؤلّف در اين رساله يادآور مىشود كه تحقيق خود را بر يكى از علماى بزرگ زمان خود ارائه نموده ومورد پذيرش وى واقع شده است . نويسندهء رساله در اين مورد مىفرمايد : « . . . ولقد أعلمت ما أدركته بعض الصواحب العظام من العلماء الكرام وتلقّاه بالقبول » وظاهرا منظور از « بعض الصواحب العظام » ، مرحوم حاج محمّد جعفر آبادهاى است .
ه . مؤلّف ، حواشي سودمندى بر رساله دارد كه در برخى موارد با رمز « منه » تصريح به آن نموده وبه برخى نيز تصريح ننموده است كه آن را با رمز [ منه قدّس سرّه ] مشخص ساختهايم .
و . تنها نسخهء شناخته شده از اين رساله در سال 1348 ق وظاهرا توسّط مرحوم آية الّه سيّد احمد صفايى خوانسارى ( متوفّاى 1359 ق ) كتابت شده ودر كتابخانهء وى نگهدارى گرديده وپس از وى به فرزندش مرحوم آية اللّه سيّد مصطفى صفايى خوانسارى منتقل شده است واكنون نيز به شمارهء 19498 در كتابخانهء آستان قدس رضوى نگهدارى مىشود « 1 » .
هامش
( 1 ) . ر . ك : فهرست هزار وپانصد نسخهء اهدايى رهبر معظّم انقلاب به كتابخانهء آستان قدس رضوى ، ص 286 .