تأليف بر صحاح اعتماد داشته است ، ضبط هركدام از نسخهها با آن مطابقت داشت آن را برگزيدم وديگرى را به حاشية بردم . البتة اين قاعده در همه جاى متن نمىتوانست مصداق داشته باشد بنابراين در قسمتهايى با توجه به نشانهها وعلايم ديگر ضبط نسخهاى را كه يگانه بود ، ترجيح دادم . به همه اين موارد در پاورقىها اشاره شده است .
در پايان هم بايد از جناب آقاى على صدرايى خويى متشكر باشم كه تصحيح وانتشار اين رساله با همت وهمراهى ايشان ميسر شد .
سيد محمد حسين حكيم
آبان 1385
ميراث حديث شيعه — صفحه 313
پدیدآورندگان: مهدى مهريزى
ص۳۱۳