حرف الكاف
[ 191 ]
كَلَامُ اللَّهِ دَوَاءُ الْقلبِ « 1 » .
اگر درد دلت را نيست درمان * كلام اللَّه دواى درد دل دان
[ 192 ]
كَافِرٌ سَخِيٌّ أَرْجا لِلجَنَّةِ « 2 » مِنْ مُسْلِمٍ شَحِيحٍ .
به جنّت هست اميد كافر راد * بهْ از مسلم ، بخيل ترش ناشاد
[ 193 ]
كُفْرَانُ النِّعمَةِ مُزيلُهَا « 3 » .
مزيل نعمت آمد شرّ كفران * بود كفران نعمت فعل شيطان
[ 194 ]
كَفى بِالشَّيبِ دَاءً .
بس آمد آدمي را درد پيرى * مگر كين درد را آسان نگيرى « 4 »
[ 195 ]
كَفى للِحَسُودِ مِنْ حَسَدِه . « 5 »
حسودان را حسد بس در زمانه * كه چون آتش كشد در دل زبانه
[ 196 ]
كَمَالُ الْعِلْمِ فِي الْحِلْمِ .
كمال مَرتبت در علم باشد * كمال علم وعالم حلم باشد
هامش
( 1 ) . آ ، هوامش ( مر ، حل ) : القلوب .
( 2 ) . مى : « بالجنّة » آ : « إلى الجنة » ، وفي هامشه : « من الجنة - في الجنة - بالجنة » ، وفي مر : « للجنة » وفي هامشه : بالجنة .
( 3 ) . هوامش آ ، مر : بزيلها .
( 4 ) . « بگيرى » هم محتمل است .
( 5 ) . مى ، مر ، جل : - « من » هامش مر : - بالحسود حسده .