پناه بردن به خنكاى دعاى عرفه ومعاني ژرف آن در فرجامين ساعات عصر روز عرفه ، ما را به آشنايى با نيايش فرا مىخواند وشوق دانستن ترجمه وشرحي از اين دعاى شريف را در انسان بر مىانگيزاند .
روز عرفه ، خود روزى پُر اهمّيت در شمار مىآيد ؛ چه آنكه جايگاه شايستهاى نزد تمام مسلمانان دارد وهر كسى در آن روز - در هر كجا كه باشد - ، مستجاب الدّعوه است وگفتهاند كه اگر مسلمانى در آن روز آمرزيده نگردد ، سال پس از آن بايد كه در مراسم حج حضور يابد .
دربارهء بررسى وشرح همه جانبهء دعاى عرفه مطالب زيادى نگاشته شده است :
اينكه دعا بخشي الحاقى دارد يا ندارد ؟ واگر دارد ، مربوط به كدام قسمت دعاست وگويندهء آن كيست ؟ بر مذهب تشيّع است با غير آن ؟ اگر غير شيعه است ، چگونه همانندىهايى با كلام معصوم پديد آورده ؟ ويا چنانچه آن شخص در شمار پيروان مذهبي است كه اهميّتى به دعا واين قبيل اعمال نمىدهند ويا روحي لطافتپرور ندارند ، با ضميمه كردن اين بخش به دعا در طلب چه بوده است ؟ ويا بهطور كلّى ، اسناد آن به سرور آزادگان امام حسين عليه السلام صحيح مىنمايد يا خير ؟ واز اين قبيل پرسشها كه انتشار نتيجهء هر پژوهش در زمان خويش ، نظرها ونقدِ نظرها را به خود جلب كرده وشمار همين نقّادىها ، واز سويى عنايت به مأثورات وعمل مشهور بزرگان ، توجّه پژوهندگان ديني را به اهمّيت اين دعا ، بيشتر وبيشتر نموده است .
ترجمهها وچاپها
علاوة بر درج شدن متن دعاى عرفه در كتابهاى گوناگون ادعيه « 1 » واز جمله مفاتيح الجنان ، وچاپ آن در بسيارى از گزيدههاى فرآهم آمده از كتب ادعيه وبرخى از
هامش
( 1 ) . از جمله در : مصباح الزّائر والإقبال ابن طاووس ؛ بلد الأمين كفعمى ( ص 251 - 258 ) ، زاد المعاد ( ص 91 - 96 ) و . . . بحار الأنوار مجلسي ؛ الحكم العطائيّةى احمد عبيد ( ص 80 - 90 ) .