الذريعة كه تأليفات وى را متذكّر شده ، همين سال را تاريخ فوت وى دانسته است . أو در الذريعة ( ج 24 ، ص 5 ) ضمن معرفى كتاب ناسخ التفاسير وى ، در پاورقى متذكر شده كه تاكنون تاريخ وفات وى را به سال 1325 نگاشتهايم ، ولى در چاپ كتابش تكاليف الأنام ، مقدمهاى در أحوال خويش به خط خود نگاشته ودر آن ، تاريخ تولد يكى از دخترانش را در ربيع الثاني 1326 آورده است . پس معلوم مىشود كه وى بعد از اين سال ، وفات نموده است .
تا آنجا كه ما اطّلاع داريم ، از وى ، چهار پسر به نامهاى : عبد الصاحب ، كمال الدين ، جمال الدين وصدر الدين ودخترى كه در بالا به آن اشاره شد ؛ به يادگار مانده است وكتاب حاضر را در حقيقت براي فرزندان پسر خود ، نگاشته است .
روش تحقيق
در هيچيك از مصادر ، نام اين كتاب ، بين تأليفات صدر الاسلام همداني مذكور نيست وچنان كه خود مؤلف در ابتداى كتاب آورده ، آن را « فهرس الصدرية في الإجازات العلية » ناميده وبراي چهار تن از فرزندانش نگاشته ودر آن ، مشايخ روايى خود را آورده ودر محرم سال 1322 در نجف اشرف از تأليف آن فارغ شده است .
مؤلف ، در حقيقت ، اجازهء ميرزا حسين نوري را بهانهاى قرار داده وبا حذف زوايد وحكّ واصلاح واضافه نمودن برخى مطالب در حاشيهء آنچه محدث نوري در فايدهء سوم از خاتمهء مستدرك الوسائل در طرق روايى خود آورده ، كتاب حاضر را جمع آورى كرده است .
تنها نسخهء موجود از اين كتاب كه به خطّ مؤلف است ، در كتابخانه دانشكدهء الهيات دانشگاه تهران ( به شمارهء 13222 عمومى و 191 - ج ) نگهدارى مىشود كه در ابتداى اين نسخه ، اجازهء ميرزا حسين بن