تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث حديث شيعه — صفحة 188

مساهمون:

ص١٨٨
عقولهم « 1 » . ما پيامبران مأمور شديم مردمان را بر جايگاه خود بنشانيم وبا آنان به اندازه خودشان سخن بگوييم . واميرمؤمنان فرمود : وليس كل العلم يستطيع صاحب العلم أن يفسّره لكل الناس لأنّ منهم القوى والضعيف ولأنّ منه ما يطاق حمله ومنه ما لا يطاق حمله . « 2 » صاحبان دانش نمىتوانند همهء دانش را براي مردم تفسير كنند ، زيرا برخى مردمان توانا وبرخى ناتوانند ؛ همان گونه كه بخش‌هايى از دانش را مىتوان دريافت وبخشي ديگر را نمىتوان يافت . بزرگان دين ، اين سفارش‌ها را خود در هدايت وتبليغ با دقت تمام اجرا مىكردند . يكى از مضامين عرفانى كه در پاره‌اى منابع حديثي منقول است وگوياى همين نكتهء پيش‌گفته است ، روايتي است معروف به حديث حقيقت كه كميل بن زياد نخعى آن را از اميرمؤمنان عليه السلام روايت كرده‌است . در اين روايت كميل ابتدأ از حقيقت مىپرسد وحضرت على از پاسخ سر بازمىزند وبا اصرار كميل رشحه‌هايى از حقيقت را باز مىنمايد . اين حديث مورد شرح وتفسير بسيار قرار گرفته است . در اينجا به تصحيح وارائه يكى از آن شروح مىپردازيم . پيش از نقل رساله مطالبى را به عنوان درآمد پيرامون كميل ، حديث حقيقت ،
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 2 ، ص 69 ، ح 23 ( 2 ) . بحار الأنوار ، ج 93 ، ص 141
ميراث حديث شيعه — صفحة 188 | مهدى مهريزى / على صدرائى خوئى