بطور اساسى بيان فرموده است .
حسبنا كتاب اللَّه جملهاى است كه با توجه بغرض گوينده آن سزاوار نيست باستشهاد آيه كريمه
( لا رَطْبٍ . . . )
تأييد شود .
بارى رساله ذهبيه كتابى است كه حاوى يك سلسله دستورات مفيد بهداشتى مىباشد ولى بدلايلى چند نميتواند جلوى فكر و نظر را بگيرد و سير تكامل علم طب و بهداشت را متوقف كند .
از جمله آنكه خود گوينده آن معلم قرآن و از بزرگترين آموزگاران معارف اسلام است او خود سررشتهدار افكار و عقول است كه به منظور سوق فكر و خرد به آسمان ترقى پيشواى هشتم مسلمانها و شيعيان جهان گرديده است .
كتاب مورد بحث يكى از جنبشهاى علمى و نظرى است كه خيلى از اساس طب معاصر خود را ( طب يونان ) درهم ريخته و بنيانى براى مكتب ديگر تأسيس نموده است كه امروز بنام درمان طبيعى خودنمائى مىكند .
رسالهء ذهبيه بموجب بعضى از ملاحظات سياسى وقت آميخته بافكار و نظرات غير معصوم است تذكر اين آميزش ( همانطور كه خود امام عليه السّلام در مقدمهء كتاب فرموده است ) گرچه اطمينان ما را از عمل به آن متزلزل ميگرداند ولى راهى براى فكر و نظر و تكامل علم و طب باز گشوده است .
اطمينان بىاساس همان غرور علمى است كه مشكلات زيادى را براى ما فراهم آورده است .