( 32 )
نسخ در آيهء اسيران جنگى
فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقابِ حَتَّى إِذا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَ إِمَّا فِداءً .
« 1 » آنگاهكه با كافران روبهرو شديد ، آنان را گردن بزنيد و چون پيروز شديد ، اسيرشان سازيد ، سپس يا نيكى به آنان كنيد [ بلا عوض آزادشان نماييد ] و يا سربها بگيريد [ با اخذ فديه آزادشان سازيد ] عدهاى از مفسرين گفتهاند : اين آيه با آيه « سيف » نسخ گرديده است و در مقابل آنها عده ديگر نيز گفتهاند ( 1 ) - كه خود اين آيه ناسخ آيه « سيف » است . « 2 » مؤلف : حقيقت اين است كه در ميان اين دو آيه اصلا نسخى وجود ندارد ، نه آيهء مورد بحث ما با آيهء سيف نسخ گرديده و نه آن را نسخ كرده است .
تحقيق اين بحث و نماياندن نظر صحيح در اين باره محتاج به بسط كلام و شرح بيشترى در احكام كفارى است كه با مسلمانان در حال جنگ مىباشند و اينك به شرح و تفصيل آن مىپردازيم :
هامش
( 1 ) محمد / 4 .
( 2 ) الناسخ و المنسوخ ، نحاس 220 .