امين بود و در « تجارب السلف » ياد او آمده :
« . . . على بن عيسى بن ماهان را با پنجاه هزار سوار مقاتل كه هرگز كس بدان آراستهتر لشكر نديده بود از بغداد به خراسان روانه كرد . . . و على بن عيسى مردى عاقل مهيب بود ، چون خبر رفتن او به مأمون رسيد مأمون طاهر بن الحسين را با لشكرى عظيم پيش فرستاد و در رى به هم رسيدند . . . »
تجارب السلف . به تصحيح و اهتمام عباس اقبال . ص 155 - 154 و نيز در « تاريخ برامكه » :
« چون خليفه فضل بن يحيى را از خراسان باز خواند و على بن عيسى بن ماهان را به جاى او فرستاد . . . »
تاريخ برامكه . به اهتمام و تصحيح و مقدمهء ميرزا عبد العظيم خان گرگانى .
ص 65 - 63 .
و نيز ترجمهء تاريخ كامل ابن اثير . ج 1 . ص 94 به بعد و على بن عيسى بن الجراح ، كه :
« او از افاضل و مشايخ كتاب بود و دين و ورع و زهدى بكمال داشت .
صولى گويد هيچكس را او وزراء بنى العباس آن زهد و معرفت و حفظ قرآن و كتابت و حساب و صدقات و مبرات نبود كه على بن عيسى بن الجراح را . »
تجارب السلف . ص 206 - 205 اما به احتمال بسيار على بن عيسى ياد شده در متن ما بايد اين على بن عيسى الجراح باشد كه :
« . . . در ايام او صدقات و مبرات اضعاف زمان سابق شد و از ضياع سلطان املاك بسيار وقف كرد و جهت آن ديوانى جداگانه تعيين گردانيد و اين ديوان را ديوان البر نام نهاد . . . »
همانجا . ص 206 پايان
شرف النبي ص ( فارسي ) — صفحة 653
مساهمون: عبد الملك الخركوشي النيسابوري
ص٦٥٣