داشتى و خود را در بيابان ضلالت ضايع نگذاشتى .
اى امّت مهمله حال شما مثل همين است و الله بخداى عالم قسم است كه شما را زعم چنانست كه در آن باب اهمال نكرديد خلاف واقع است امّا حضرت نبىّ ايزد متعال در حال شما به هيچ حال تقصير و اهمال ننمود چنانچه در ايّام حيات خود هدايت و ارشاد شما مهاجر و أنصار و ساير عباد فرمود ، و در مرض الموت و قبل از آن رسول آخر الزّمان تعيين وصىّ خود و ولىّ ربّ العزّت و امام الامّت نمود و حضرت أمير المؤمنين على عليه السّلام را مانند علم براى ولايت و امامت أرباب ملَّت مقرّر نمود ، و براى شما منصوب گردانيد علمى را كه بعد از او حلال و حرام را بشما ظاهر و اعلام گرداند اگر شما اطاعت ميكرديد هرگز اختلاف نميكرديد و مراجعت و معاودت به حالت اوّلى و شيوه ء أصلى خود نمىنموديد و مجادله و مقاتله با يك ديگر در هيچ أمر نميفرموديد ، و بعضى از شما با بعضى ديگر شيوه ء برائت و طريقه ء عداوت ظاهر نميكردند .
و الله بخداى عالم قسم است كه شما بعد از آن حضرت عليه السّلام اختلاف در شرايع و أحكام و نقض عهد رسول ايزد علَّام كه در خم غدير و باقى امام با حضرت نبىّ الاكرام در حقّ ولىّ خدا و وصىّ رسول مجتبى على ( ع ) كرده بوديد نموديد و شما بعزّت آن حضرت به زودى مخالفت ظاهر خواهيد فرمود ، و اگر سؤال از غير أرباب حال كه أئمّه ء ايزد متعال و أوصياى رسول كريم لا يزال باشند نمايند هر آينه آن غير البتّه جواب براى ناصواب خود و فتوى به غير رضاى ايزد وهّاب دهد پس بوسيله ء شما قبول آن جواب ناصواب و عمل بر آن قول دور از منتج أجر و ثواب از رحمت حقّ دور و از شفاعت رسول مهجور مينمايد گوئيا شما را زعم و گمان چنان بود كه خلاف با أهل بيت نبىّ العدنان رحمت و
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 77
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٧٧