نبىّ ايزد تعالى و تبارك نمودند ظاهر شد كه بضعه ء خير البشر از روى تعبير و سرزنش خطاب فرموده گفت : كه شما نيز مثل آن قوم نقض عهد و پيمان سابق كه با حضرت رسول ايزد خالق كرده بوديد نموديد آنگاه فرمود كه : اى قوم شما الحال از ضيق و عسرت و از تنگى فقر و فاقت نجات يافته با فراغت خلوت گزيديد ليكن از حلَّيّت و حرمت آن نانديشيده و در سعت عيش خوش متعيّش و فارغ البال و بخاطر جمع و رفاه حال مشغوليد و كسى كه از شما بقول خداى تعالى و رسول مجتبى بضبط و قبض آن أحقّ و أولى و أليق و أحرى بوده دور گرديد و به جهت خويش ضبط فرموديد ، زنهار آنچه بواسطه ء خود محافظت كرديد واگذاريد و آنچه بر خود روا داشتيد آن حقّ از گردن خويش دور ساخته بمستحقّ آن سپاريد زيرا كه آن حقّ ديگر است و منع آن موجب كفر و ارتداد از اسلام و ايمان و وسيله ذلَّت و خسرانست .
آنگاه فرمود كه : * ( إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَمَنْ فِي الأَرْضِ جَمِيعاً فَإِنَّ الله لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ ) * .
تفسير و معنى آيه وافى هدايت آنكه پس اگر شما و ساير سكنه ء زمين كافر و بىدين گرديد و بعد از اختيار اسلام دين ديگر برداريد از آن هيچ نوع ضرر و نقصان راجع و عايد به حضرت غنىّ حميد نگردد و بلكه ضرر آن در دنيا و آخرت بشما لاحق و عيان گردد .
اى قوم من آنچه بشما ميگويم از روى دانستگى و علم و از روى نصيحت و كرم است بدانيد كه شما را طمع و خذلت مخمور كرد تا بيوفائى و غدر در دلهاى مضمر گرديد و بوسيله ء گرفتگى نفس و بسيارى خشم و كثرت هوس و تنگى سينه و بسيارى كينه شما خاطر از تقدّم حجّت سيّد البريّه و عهد و
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 49
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٤٩