المعبود نموده با لشكر أحزاب اتّفاق و جمعيّت فرمودند و همّت بر اخراج رسول صاحب اللَّواء و المعراج نمودند و گفتند كه چنانچه مشركين مكَّه او را اخراج نمودند ما نيز محمّد را از مدينه مباركه اخراج مينمائيم و اين قول قاضى و جبائى است .
و جمعى از ابن اسحق و جبائى نقل كردند كه آن جماعت كه نقض عهد خود با رسول الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم نمودند مشركين قريش از أهل مكَّه اند و آن طايفه ابتدا بنقض عهد با حضرت محمّد ( ص ) كردند .
و بعضى گفته اند كه بعضى عهد نموده ابتدا جنگ و قتال با رسول ايزد متعال كردند .
و جمعى ديگر گفتند كه ابتداى قتال و جدال با خلفاى رسول ذو الجلال نمودند و اين قول مروى و منقول از خزاعه و زجّاجست .
و بعضى گفته اند : كه اين آيت در بيان حقيقت حرب روز بدر است در هنگام كه كاروان ايشان بسلامت گذشتند أبو سفيان با جمعى از معاندان گفتند كه ما از ولايت يثرب نميرويم تا محمّد را با أصحاب مستأصل ننمائيم حضرت عزّ و جلّ حقايق اين خبر را به حضرت خاتم الرّسل مطَّلع و مخبر گردانيد . آن حضرت را بجهاد آن طايفه وخيم العاقبه أمر نمود آنگاه حضرت إله دلدارى أهل اسلام فرمود كه : * ( أَ تَخْشَوْنَهُمْ ) * . يعنى اى أهل اسلام آيا شما از مقاتله أهل ظلام ميترسيد كه مبادا بشما مكروه رسد بايد كه خاطر خود جمع داشته ميترسيد زيرا كه شما را ترس از حضرت ايزد أقدس و از عذاب و عقاب مالك الرّقاب أحقّ و أولى و أليق و أحرى است اگر شما مصدّقين بعقاب و ثواب ايزد وهّاب باشيد و از تلاوت اين آيت را بطايفه ء كه منع فدك از حضرت فاطمه بنت
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 48
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٤٨