نمىرسند ، مگر آنكه طاعت شود ان شاء الله .
و از امام باقر عليه السلام از رسول خدا روايت شده كه آن حضرت فرمود : كه خداى تعالى مىفرمايد :
قسم به عزت و جلال و عظمت و كبريا و نور و علو و بزرگيم ! هيچ بندهاى ، خداى خود را بر هواى خود اختيار نمىكند جز آنكه كار را بر او سخت مىگيرم و دنيايش را بر او بپوشانم و قلبش را مشغول دنيا كنم و به او از دنيا نمىدهم جز آنكه برايش مقدر كردم و قسم به عزت و جلال و عظمت و كبريا و نور و علو و بزرگيم ! هيچ بندهاى هدايت مرا بر هواى خود برنمىگزيند جز آنكه ملايكه خود را حافظ او قرار مىدهم و آسمان و زمين روزى وى را كفايت و سرپرستى مىكنند ، و من دنيا را بالاتر از تجارت هر تاجرى براى او مىآورم در حالى كه دينار مقهور بنده من است . ابو سعيد خدرى گفت : در زمان مراجعت رسول خدا از احد در حالى كه مردم در اطرافش حلقه زده بودند و او به درخت طلحه پشت داده بود فرمود : اى مردم به اصلاح آخرت خود كه خداى شما را به آن تكليف كرده ، روى آوريد و از دنيايى كه خداى تعالى آن را ضمانت كرده است روى برگردانيد و به اعضايى كه به نعمت الهى تغذيه شدهاند ، معصيت وى نكنيد و متعرض خشم الهى نشويد و كارتان التماس مغفرت از وى باشد ، و همت خود را صرف در تقرب به وى نماييد به اينكه با اطاعتش به او نزديك شويد و هر كس به بهره دنيوى مبادرت كند بهرهء اخروى او نيز همانست و از آخرت بهرهاى نمىبرد ، ولى هر كس مبادرت به بهرهاى اخروى كند بهرهء دنيوى وى به وى مىرسد و مقاصد اخروى را نيز درك مىكند .
عبد الله بن سنان از ابى عبد الله ( ع ) نقل كرد كه فرمود : هر مؤمنى كه به محبوبهاى الهى روى آورد ، و آنها را بپذيرد خداى تعالى به وى رو آورد و هر چه را كه بنده دوست دارد مىپذيرد و هر كس به خداى تعالى چنگ زند خداى تعالى او را معصوم نگه مىدارد و هر كس خداى به او روى آورد و قبولش كند و او را محفوظ بدارد ، هيچ نگرانى ندارد گرچه آسمان و زمين ويران شوند و اگر حوادث تلخى بر اهل زمين نازل شود و بلا شامل حال ايشان گردد او در حرز و پاسدارى خدا از همه بلاهاست آيا خداى تعالى نفرمود :
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقامٍ أَمِينٍ
« 1 » متقين در مقام امين هستند ؟
هامش
( 1 ) . 44 / دخان ، 51 .