انّى اسألك بعزّة ملكك و شدّة قوّتك و بعظيم سلطانك و بقدرتك على خلقك » . خدايا ! من از ، از بين رفتن نعمت تو بر خود و دگرگونى سلامتى تو و از عذاب ناگهانى و از شقاوت و بدى قضايت و از شر آنچه كه در كتاب گذشت به تو پناه مىبرم ، خدايا ! تو را به عزت ملكت و سختى قوتت و به بزرگى سلطنت و به قدرت تو بر خلقت قسم مىدهم . سپس حاجت خود را ذكر مىكرد .
دوّم : وقتى صبح مىكرد مىفرمود : خوش آمديد اى دو فرشته حافظ كريم من به خواست خدا به شما چيزى را املا مىكنم و شما هم آن را مىپسنديد پس پيوسته در تسبيح و تهليل بود تا صبح مىكرد همين طور بعد از عصر چنان بود .
سوّم : از امام باقر عليه السلام از رسول خدا ( ص ) نقل شده است كه آن حضرت فرمود : هر كس دوست دارد كه خداى تعالى را ملاقات كند و در كتابش شهادت به « لا إله الا الله وحده لا شريك له و انّ محمدا رسول الله » باشد و براى او هشت در بهشت باز شود و به او گفته مىشود كه : اى دوست از هر در كه مىخواهى داخل بهشت شو ! به هنگام صبح و شام بگويد : اى دو ملك بنويسيد : « بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم : اشهد ان لا إله الا اللَّه وحده لا شريك له و اشهد انّ محمّدا عبده و رسوله و اشهد انّ الساعة آتية لا ريب فيها و انّ اللَّه يبعث من في القبور على ذلك احيى و على ذلك امرت و على ذلك ابعث حيّا ان شاء اللَّه اقرأ محمّدا منّى السّلام ( ص ) الحمد للَّه الذى اذهب اللّيل مظلما بقدرته و جاء بالنّهار مبصرا برحمته خلقا جديدا مرحبا بالحافظين » و به طرف چپ و راست متوجه شود . و بگويد حيّاكما اللَّه من كاتبين » و به طرف چپ متوجه شود و ترجمه دعا اين است شهادت مىدهم كه خدايى جز الله نيست يگانه است و شريك ندارد و شهادت مىدهم كه محمد ( ص ) بنده و رسولش مىباشد و شهادت مىدهم كه قيامت مىآيد و شكى در آن نيست و خداى تعالى هر كسانى را كه در قبورند زنده مىكند و بر اين عقايد زندگى مىكنم و به آن مأمور شدم و در آن بخواست خدا در قيامت مبعوث مىشوم : اى دو فرشته از طرف من به حضرت محمد ( ص ) سلام برسانيد سپاس خداى را كه به قدرت خود شب تار را برد و روز روشن را به آفرينشى تازه برحمت خويش آورد .
خوش آمديد اى دو كاتب حافظ من چهارم : حمّاد بن عثمان از امام صادق عليه السلام روايت كرد : هر كس بعد از نماز صبح و قبل از هر سختى بگويد : « رب صلّ على محمد و اهل بيته » خداى تعالى صورتش را از وزش بادهاى آتشين جهنم باز مىدارد .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى) — صفحة 219
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٢١٩