ص 340 س 4
« فَلَمَّا . . .
نَجِيًّا »
سورة يوسف ؛ 12 ، آيه 80
پس چون از او ( يوسف ) نوميد شدند رازگويان به كنارى رفتند .
ص 340 س 17
« وَ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ عِنْدَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ حَتَّى إِذا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قالُوا ما ذا قالَ رَبُّكُمْ قالُوا الْحَقَّ »
سورة سبأ ؛ 34 ، آيه 23
و شفاعت نزد او ( خدا ) جز براى كسى كه او را مجاز داشته سودى ندارد تا وقتى كه از دلهاى ايشان ( مشركان ) وحشت بر طرف شود ( فرشتگان ) گويند : پروردگارتان چه گفت ، گويند : حقّ ( گفت ) . . .
ص 340 س 19
« فَإِذا . . .
الْمُنْذَرِينَ »
سورة الصّافّات ؛ 37 ، آيه 177
. . . پس هنگامى كه عذاب به ساحت ايشان ( كافران ) فرودآيد ، پس چه بد است بامداد بيمدادهشدگان .
ص 340 س 21
« يَعْلَمُ . . .
الصُّدُورُ »
سورة غافر ؛ 40 ، آيه 19
( خدا ) خيانت چشمها و آنچه را سينهها پنهان مىكنند مىداند .
آيات شاهد باب نود و چهارم : نزاهت
ص 344 س 12
« وَ إِذا . . .
الظَّالِمُونَ »
سورة النّور ؛ 24 ، آيه 48 - 50
و هرگاه بسوى خدا و پيامبرش فراخوانده شوند تا ( پيامبر ) ميانشان حكم كند ناگاه دستهاى روى گردانندهاند و اگر حق به سودشان باشد ، درحالىكه به آن اذعان دارند بسوى پيامبر مىآيند آيا در دلهايشان بيماريى است يا دچار ترديد شدهاند يا مىترسند خدا و رسولش بر ايشان ستم كنند بلكه آنان خودشان ستمكارند .
ص 345 س 14
« بَلْ . . .
خَصِمُونَ »
سورة الزخرف ؛ 43 ، آيه 58
. . . بلكه ايشان ( قوم پيامبر ) قومى ستيزهجويند .
آيهء شاهد باب نود و پنجم : تسليم
ص 346 س 2
« مَا اتَّخَذَ . . .
عَلى بَعْضٍ »
سورة المؤمنون ، 23 ، 91
خدا هيچ فرزندى نگرفت و با او خدايى نيست و گرنه هرآينه هر خدايى آنچه را آفريده بود مىبرد ، و برخى از آن خدايان بر برخى ديگر برترى مىجستند . . .