آسمانها و زمين برجاست « 1 » جاويدند مگر آنچه پروردگارت بخواهد « 2 » بدرستى كه پروردگارت كننده كارى است كه بخواهد امّا كسانى كه نيكبخت شدند در بهشتند و در آن بهشت تا آسمانها و زمين برجاست جاويدند مگر آنچه پروردگارت بخواهد ( و آن بهشت به ايشان بخشيده شده ) بخششى قطع ناشدنى .
ص 212 س 3
« وَ ما . . .
بِمُخْرَجِينَ »
سورة الحجر ؛ 15 ، آيه 48
و ايشان ( پرهيزگاران ) از آن ( بهشت ) بيرونشدنى نيستند .
آيات شاهد باب چهل و نهم : تلفيف
ص 212 س 17
« ما كانَ . . .
النَّبِيِّينَ »
سورة الاحزاب ؛ 33 ، آيه 40
محمّد پدر هيچيك از مردان شما نيست و ليكن او رسول خدا و خاتم پيامبران است .
ص 213 س 20
« جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجْتَباكُمْ وَ ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْراهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ وَ فِي هذا لِيَكُونَ الرَّسُولُ . شَهِيداً عَلَيْكُمْ وَ تَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ »
سورة الحجّ ؛ 22 ، آيه 78
و در راه خدا آنچنانكه بايد جهاد كنيد او شما را برگزيد ، و در دين سختيى بر شما قرار نداد ( بر شما باد يا پيروى كنيد از ) آئين پدرتان ابراهيم ، او ( خدا ، يا ابراهيم ) شما را از پيش و در اين ( قرآن ) مسلمان ناميد تا پيامبر بر شما گواه باشد و شما گواه بر مردم باشيد .
ص 214 س 4
« مَنْ . . .
الْآخِرَةِ »
سورة النّساء ؛ 4 ، آيه 134
هركه پاداش دنيا خواهد ، پس پاداش دنيا و آخرت نزد خداست .
ص 214 س 8
« وَ ما . . .
أُخْرى »
سورة طه ؛ 20 ، آيات 17 - 18
و آن چيست به دست راستت اى موسى گفت : آن چوبدستى من است بر آن تكيه مىدهم و با آن ( برگ درخت را ) بر گوسفندانم مىتكانم ، و مرا در آن نيازهاى ديگرى است .
هامش
( 1 ) - در مورد تحديد خلود ، مفسّران وجوهى گفتهاند از جمله : 1 مراد از « السّموت و الارض » آسمان و زمين ، بهشت و دوزخ - است 2 ) مراد از تحديد به دوام آسمانها و زمين تبعيد است كه در معناى تأييد به كار رفته و عرب عباراتى را در معناى تأييد به كار برده است چون : « ما اختلف الليل و النّهار » ( - تا وقتى شب و روز از پى هم مىآيد ) و « ما ذرّ شارق » ( - تا وقتى خورشيد پرتو مىافكند ) و . . .
( 2 ) - در مورد استثناء« ما شاءَ رَبُّكَ »نيز وجوه متعدّدى نقل شده از جمله : مراد استثنا از خلود در عذاب نار به عذابهاى شديدترى مقصود از اين استثنا زمانى است كه مردم در محشرند 3 ) مراد از« ما »در جمله« ما شاءَ رَبُّكَ »« من » است و . . . ر ك : مجمع البيان ، ج 5 ص 194 - 196 ، و الكشّاف ، ج 2 ص 292 - 294 ، و الميزان ، ج 11 ص 22 - 30 .